ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ

Εξετάσεις ασφαλιστικών διαμεσολαβητών έτους 2017.

Η Τράπεζα της Ελλάδος ανακοίνωσε ότι κατά το έτος 2017 οι εξετάσεις για την Πιστοποίηση Γνώσεων Ασφαλιστικών Διαμεσολαβητών θα διεξαχθούν ως ακολούθως.

11-2-2017 στην Αθήνα Επίπεδο Α

12-2-2017 στην Αθήνα Επίπεδο Β, Γ, Δ

1-4-2017 στην Θεσσαλονίκη Επίπεδο Α 

2-4-2017 στην Θεσσαλονίκη Επίπεδο Β, Γ, Δ

10-6-2017 στην Αθήνα Επίπεδο Α, Δ

23-9-2017 στην Θεσσαλονίκη Επίπεδο Α

24-9-2017 στην Θεσσαλονίκη Επίπεδο Β, Γ, Δ

21-10-2017 στην Αθήνα Επίπεδο Α

22-10-2017 στην Αθήνα Επίπεδο Β, Γ, Δ

9-12-2017στην Θεσσαλονίκη Επίπεδο Α, Δ

Σεμινάριο (μαθήματα) ασφαλιστικής διαμεσολάβησης, επίπεδο Α, Β, Γ, έτους 2017.

Η Τράπεζα της Ελλάδος ανακοίνωσε ότι, κατά το έτος 2017, οι εξετάσεις για την πιστοποίηση γνώσεων (αντ)ασφαλιστικών διαμεσολαβητών θα διεξαχθούν ως ακολούθως.

11-2-2017 στην Αθήνα Επίπεδο Α

12-2-2017 στην Αθήνα Επίπεδο Β, Γ, Δ

1-4-2017 στην Θεσσαλονίκη Επίπεδο Α 

2-4-2017 στην Θεσσαλονίκη Επίπεδο Β Γ, Δ

10-6-2017 στην Αθήνα Επίπεδο Α,Δ

23-9-2017 στην Θεσσαλονίκη Επίπεδο Α

24-9-2017 στην Θεσσαλονίκη Επίπεδο Β, Γ, Δ

21-10-2017 στην Αθήνα Επίπεδο Α

22-10-2017 στην Αθήνα Επίπεδο Β, Γ, Δ

9-12-2017στην Θεσσαλονίκη Επίπεδο Α, Δ

Σκοπός των μαθημάτων, για το έτος 2017, είναι η κατάρτιση και επιμόρφωση των (αντ)ασφαλιστικών διαμεσολαβητών (ασφαλιστικού συμβούλου, συντονιστή ασφαλιστικού συμβούλου, υπαλλήλου επιχείρησης ασφαλιστικής διαμεσολάβησης, ασφαλιστικού πράκτορα και μεσίτη ασφαλίσεων) για τις εξετάσεις πιστοποίησης γνώσεων επιπέδου Α, Β και Γ με επεξεργασία των θεμάτων της εξεταστικής επιτροπής της Δ.Ε.Ι.Α., συγχρόνως δε η γνώση των υποχρεώσεων και δικαιωμάτων των (αντ)ασφαλιστικών διαμεσολαβητών κατά την παροχή υπηρεσιών προς τους ασφαλιζομένους.

Τα μαθήματα παρέχονται από τον Χρίστο Καραμπάγια, Δικηγόρο Αθηνών, Εισηγητή Λ.Α.Ε.Κ.

Email επικοινωνίας:  Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσεις την Javascript για να τη δεις.   

Τηλ. επικοινωνίας: 2108234230

Τα μαθήματα περιλαμβάνουν 3 επίπεδα.

ΕΠΙΠΕΔΟ Α. Ασφαλιστικός σύμβουλος, Συντονιστής Ασφαλιστικών Συμβούλων, Υπάλληλος Επιχείρησης Ασφαλιστικής Διαμεσολάβησης.

ΕΠΙΠΕΔΟ Β. Ασφαλιστικός Πράκτορας.

ΕΠΙΠΕΔΟ Γ. Μεσίτης Ασφαλίσεων.

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΕΠΙΠΕΔΟΥ Α

ΕΞΕΤΑΣΤΕΑ ΥΛΗ από ΤτΕ = 2 ημέρες επί 5 ώρες ημερησίως.

ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΗ ΥΛΗ (για περισσότερη κατάρτιση) = συν 2 ημέρες επί 5 ώρες ημερησίως. (Στην προαιρετική ύλη συμπεριλαμβάνεται όλο το Solvency II και ο Ασφαλιστικός Νόμος).

ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΕΠΙΠΕΔΟΥ Α

ΕΞΕΤΑΣΤΕΑ ΥΛΗ   

Ενότητα Πρώτη

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

ΣΥΜΒΑΣΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΟΥ

ΕΠΟΠΤΕΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ

Ενότητα Δεύτερη

ασφαλιστική διαμεσολάβηση

ασφαλιστηρίΑ συμβολαίΑ από πιστωτικά ιδρύματα

ΑΙΤΙΑΣΕΙΣ ΑΣΦΑΛΙΣΜΕΝΩΝ

νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες

και Χρηματοδότη­σης της τρομοκρατίας

Ενότητα Τρίτη

ΣΥΜΒΑΣΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ 

Ενότητα Τέταρτη

ΑΣΦΑΛΙΣΕΙΣ ΖΗΜΙΩΝ

ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗΣ ΑΣΤΙΚΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ

Ενότητα Πέμπτη

ΑΣΑΦΑΛΙΣΕΙΣ ΖΩΗΣ

Ενότητα Έκτη

ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΟΧΗΜΑΤΟΣ

ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΗ ΥΛΗ   

Solvency II

ΑΡΧΕΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ    

ΓΡΑΦΕΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ

ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

ΝΟΜΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΕΠΙΠΕΔΟΥ Β

ΕΞΕΤΑΣΤΕΑ ΥΛΗ από ΤτΕ = 4 ημέρες επί 5 ώρες ημερησίως

ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΕΠΙΠΕΔΟΥ Β

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ  

ΠΡΑΚΤΟΡΙΑΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ

ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΣΗ

Solvency II - ΝΟΜΟΣ 4364/2016

ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΕΣΟΔΩΝ ΑΠΟ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ

ΑΡΧΕΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ    

ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ

ΑΝΤΑΣΦΑΛΙΣΗ

ΑΙΤΙΑΣΕΙΣ ΑΣΦΑΛΙΣΜΕΝΩΝ

ΑΣΦΑΛΙΣΗ PRIIP - ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΕ) αριθ. 1286/2014 ΕΚ

ΑΣΦΑΛΙΣΕΙΣ ΚΑΤΑ ΖΗΜΙΩΝ

ΑΣΦΑΛΙΣΕΙΣ ΖΩΗΣ

ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗΣ ΑΣΤΙΚΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ

ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΟΧΗΜΑΤΟΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ

ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΙΑΟ

ΝΟΜΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΕΠΙΠΕΔΟΥ Γ

ΕΞΕΤΑΣΤΕΑ ΥΛΗ από ΤτΕ = 5 ημέρες επί 5 ώρες ημερησίως

ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΕΠΙΠΕΔΟΥ Γ

Ενότητα Πρώτη

ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΣΗ ΜΕΣΙΤΗ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Solvency II - ΝΟΜΟΣ 4364/2016

ΑΝΑΛΗΨΗ ΚΑΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΚΙΝΔΥΝΩΝ

Ενότητα Δεύτερη

ΣΥΜΒΑΣΗ ΜΕΣΙΤΕΙΑΣ

ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΣΗ

νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητεςΑΙΤΙΑΣΕΙΣ ΑΣΦΑΛΙΣΜΕΝΩΝ

Ενότητα Τρίτη    

ΑΡΧΕΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ    

Η ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ

ΑσφαλΙσεις κατΑ ζημΙών

ΑσφαλΙσεις ζωής

ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗΣ ΑΣΤΙΚΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ

ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΟΧΗΜΑΤΟΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ

Επικουρικό Κεφάλαιο

ΝομικΗ προστασΙα

ΑσφΑλιση PRIIP

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΕ) αριθ. 1286/2014 ΕΚ

Ενότητα Τέταρτη  

Εισαγωγή στην θαλάσσια ασφάλιση

Marine Insurance Act 1906

Insurance Act 2015

Lloyd’s Underwriters

ΑΡΧΕΣ ΘΑΛΑΣΣΙΑΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ  

ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΠΛΟΙΟΥ

ρητρεσ ασφαλισησ πλοΙου 

ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΦΟΡΤΙΟΥ    

ρητρεσ ασφαλισησ ΦΟΡΤΙΟΥ

ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΟ ΔΙΚΑΙΟ

ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΗ

ΡΗΤΡΕΣ INCOTERMS 2010

Ενότητα Πέμπτη

ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΑΕΡΟΣΚΑΦΩΝ 

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) 785/2004

Ασφαλιση αεροπλοϊας

ΑσφΑλιση ΑΣΤΙΚΗΣ ευθΥνησ

ΔιεθνΗς σΥμβαση της ΒαρσοβΙας και τα τΕσσερα ΠρωτΟκολλα του ΜΟντρεαλ

Ενότητα Έκτη  

ΑΝΤΑΣΦΑΛΙΣΗ

ΕΙΔΗ ΑΝΤΑΣΦΑΛΙΣΗΣ

ΕΙΔΗ ΑΝΤΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ

Μετά το πέρας των μαθημάτων, το περιεχόμενο θα δοθεί σε usb stick

ΚΟΣΤΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ =35 ευρώ ανά ώρα 

 

Εκχώρηση Ονομάτων Χώρου με κατάληξη .gr Διαγραφή Ονομάτων Χώρου με κατάληξη .gr

 

Με τον ν. 2867/2000 «Οργάνωση και λειτουργία των τηλεπικοινωνιών και άλλες διατάξεις» η αρμοδιότητα της εκχώρησης ονομάτων χώρου με κατάληξη .gr χορηγήθηκε στην Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων (Ε-ΕΤΤ), η οποία ως ανεξάρτητη διοικητική αρχή απολαμβάνει διοικητικής και οικονομικής αυτοτέλειας (αρ. 3 παρ.2 ν. 2867/2000) έχει αρμοδιότητα να «εκδίδει κανονιστικές η ατομικές πράξεις, δημοσιευόμενες στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, με τις οποίες ρυθμίζεται κάθε διαδικασία και λεπτομέρεια σε σχέση με την ανωτέρω αρμοδιότητα της».

Σε ενάσκηση της παραπάνω αρμοδιότητας της η ΕΕΤΤ εξέδωσε την με αριθμό 268/73/31.12.2002 απόφαση της, με την οποία έθεσε σε εφαρμογή τον «Κανονισμό Διαχείρισης και Εκχώρησης Ονομάτων Χώρου (Domain Names) με κατάληξη .gr. Ο Κανονισμός αυτός σκοπεύει στη θέσπιση κανόνων σχετικά με την διαδικασία εκχώρησης και την χρήση ονομάτων χώρου (domain name) με κατάληξη .gr

Προβλέπει

Αρθρο 2 α...β.

Εκχώρηση Ονόματος Χώρου με κατάληξη .gr είναι η ατομική διοικητική πράξη με την οποία η ΕΕΤΤ χορηγεί σε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, το αποκλειστικό δικαίωμα χρήσης συγκεκριμένου Ονόματος Χώρου 2ου επιπέδου με κατάληξη .gr ή Ονόματος Χώρου 3ου επιπέδου με κατάληξη .gr. Η ΕΕΤΤ έχει την αποκλειστική αρμοδιότητα εκχώρησης Ονομάτων Χώρου 2ου επιπέδου με κατάληξη .gr ή Ονομάτων Χώρου 3ου επιπέδου με κατάληξη .gr...

Αρθρο 3 παρ. 1 παρ. 2.

Το δικαίωμα το οποίο αποκτάται με την Εκχώρηση Ονόματος Χώρου με κατάληξη .gr συνίσταται αποκλειστικά και μόνο στην απόκτηση από το Φορέα του συγκεκριμένου Ονόματος Χώρου με κατάληξη .gr αποκλειστικού δικαιώματος χρήσης των συγκεκριμένων αλφαριθμητικών στοιχείων, με αποκλειστικό σκοπό την κατά μοναδικό τρόπο εξατομίκευση ενός υπολογιστή συνδεδεμένου σε δίκτυο ή μιας ομάδας υπολογιστών συνδεδεμένων σε δίκτυο, σύμφωνα με τις αρχές του Συστήματος Ονοματοδοσίας Διαδικτύου.

Αρθρο 3 παρ. 7.

Η Εκχώρηση των Ονομάτων Χώρου με κατάληξη .gr διέπεται από την αρχή της χρονικής προτεραιότητας. Το δικαίωμα επί του Ονόματος Χώρου με κατάληξη .gr αποκτάται από την Εκχώρηση του σύμφωνα με την παρούσα, ανατρέχει όμως στο χρόνο υποβολής της Αίτησης Εκχώρησης στον Καταχωρητή.

Αρθρο 5 παρ.1.

Η ΕΕΤΤ απορρίπτει Αίτηση Εκχώρησης στις εξής, περιοριστικά οριζόμενες περιπτώσεις, που αποτελούν απόλυτους λόγους απόρριψης:

«α... β. Αν κατά το χρόνο υποβολής της Αίτησης έχει ήδη εκχωρηθεί σε άλλο πρόσωπο, Όνομα Χώρου με κατάληξη .gr όμοιο με αυτό που αποτελεί το αντικείμενο της αίτησης»...

Αρθρο 5 παρ. 2. Η ΕΕΤΤ απορρίπτει Αίτηση Εκχώρησης στις εξής περιοριστικά οριζόμενες περιπτώσεις που αποτελούν σχετικούς λόγους απόρριψης:

Αρθρο 6 παρ. 1.

Ένα Όνομα Χώρου με κατάληξη .gr διαγράφεται οριστικά με Απόφαση της ΕΕΤΤ, η οποία κινείται αυτεπάγγελτα ή μετά από καταγγελία τρίτου, οσάκις συντρέχουν μια ή περισσότερες από ης εξής περιοριστικά οριζόμενες περιπτώσεις: «α. Αν το ζητήσει ο φορέας με αίτηση του στην ΕΕΤΤ. β. Μετά υπό αμετάκλητη απόφαση αρμόδιας δημόσιας αρχής ή δικαστηρίου, η οποία είναι εκτελεστή στην Ελλάδα ή αντίστοιχη απόφαση διαιτητικού οργάνου εκτελεστή στην Ελλάδα, με την οποία αναγνωρίζεται συμφωνά με το ελληνικό δίκαιο προγενέστερο δικαίωμα τρίτου στο Όνομα Χώρου με κατάληξη .gr ή σε σημείο από το οποίο συντίθεται εν μέρει ή ολικά, το Όνομα Χώρου με κατάληξη .gr. γ. Αν συντρέχει λόγος που δεν θα επέτρεπε την εκχώρηση του συγκεκριμένου Ονόματος Χώρου με κατάληξη .gr σύμφωνα με το αρ. 5 ανωτέρω... δ. Αν το Όνομα Χώρου με κατάληξη .gr δεν χρησιμοποιείται στο Διαδίκτυο για δύο (2) συνεχή έτη», ε. Σε περίπτωση που ο φορέας έχει καταθέσει ψευδή ή ανακριβή στοιχεία ή δεν έχει μεριμνήσει εγκαίρως για την κοινοποίηση πιθανής επελθούσας τροποποίησης τους σύμφωνα με την παρούσα, στ. Σε περίπτωση που ο φορέας έχει προβεί σε χρήση του Ονόματος Χώρου με κατάληξη .gr, η οποία αντιβαίνει στις αρχές της καλής πίστης ή είναι κακόπιστη και ιδιαίτερα όταν έχει επιτρέψει ή ανεχθεί τη χρήση από τρίτο του ίδιου Ονόματος Χώρου με κατάληξη .gr ή Ονόματος Χώρου 3ου ή επόμενου επιπέδου με κατάληξη .gr το οποίο συντίθεται από το εκχωρηθέν στο φορέα Όνομα Χώρου με κατάληξη .gr, κατά τρόπο ο οποίος θα συνιστούσε λόγο διαγραφής του Ονόματος Χώρου με κατάληξη .gr, σύμφωνα με το παρόν αρ.. ζ. Σε περίπτωση που ο φορέας είναι νομικό πρόσωπο και λυθεί, εφόσον το σχετικό Όνομα Χώρου με κατάληξη .gr δεν μεταβιβασθεί, σύμφωνα με την παρούσα». 

 

Όνομα περιοχής, domain name. Προστασία domain name και  διακριτικού γνωρίσματος.

 

Βασική προϋπόθεση για την άσκηση ηλεκτρονικού εμπορίου αποτελεί η δημιουργία ενός χώρου στο διαδίκτυο, όπου θα καθίσταται δυνατή η πρόσβαση πελατών και η κατάρτιση των συναλλαγών. Μέσο για την είσοδο στο διαδίκτυο αποτελεί το domain name, ή όνομα περιοχής, το οποίο κατ' ουσίαν επιτελεί ρόλο ηλεκτρονικής διεύθυνσης ή «κυβερνοδιεύθυνσης», επιτρέποντας την επικοινωνία του χρήστη του διαδικτύου με τον κάτοχο της ηλεκτρονικής διεύθυνσης.

To domain name αποτελείται από σειρά αλφαριθμητικών χαρακτήρων, τουλάχιστον τριών και όχι περισσότερων των είκοσι τεσσάρων, χωρίς ή με λογικό ειρμό, σε μια ή περισσότερες λέξεις, που χωρίζονται από διάφορα σημεία, διαιρείται δε σε τρία μέρη.

Τα πρώτο μέρος είναι κοινό για όλα τα domain names και αποτελείται από τα αρκτικόλεξα http://www (Hyper Text Transfer Protocol - World Wide Web) που δηλώνει το πρωτόκολλο επικοινωνίας και ότι η επικοινωνία διεξάγεται στο World Wide Web.

To δεύτερο μέρος, second level domain, αποτελείται από τα εκάστοτε ονόματα φυσικών και νομικών προσώπων. Πρόκειται για το κατ' εξοχήν όνομα, την κατ' εξοχήν διαδικτυακή διεύθυνση.

Το τρίτο μέρος αποτελεί το επονομαζόμενο top level domain, που δηλώνει το είδος της τοποθεσίας, ή την γεωγραφική προέλευση, όπως com για εταιρίες, org για οργανισμούς, net για παροχές υπηρεσιών, gr για την χώρα αρχειακής καταχώρισης του domain name (Ι. Καράκωστα, Δίκαιο & Internet, 2003, σ. 27).

Το domain name δεν ταυτίζεται με την εμπορική επωνυμία, τον διακριτικό τίτλο, ή το εμπορικό σήμα.

Ωστόσο αποδίδεται σε αυτό λειτουργία, τόσο διακριτικού τίτλου, όσο και σήματος, κατά έμμεσο τρόπο, γιατί αυτό χρησιμοποιείται ως διακριτικό στοιχείο για το πρόσωπο ή την επιχείρηση στο διαδίκτυο. Η ευχέρεια ελεύθερης χρήσης οποιασδήποτε ονομασίας, θα προκαλούσε τεράστιες ή ανεπανόρθωτες ζημίες στην επιχείρηση που καθιερώθηκε στις συναλλαγές με την επίμαχη ονομασία.

Κατά συνέπεια απολαμβάνει προστασίας αντίστοιχης με εκείνη των διακριτικών γνωρισμάτων.

Η καταχώριση γνωστού ξένου διακριτικού γνωρίσματος ως domain name ενδέχεται να συνιστά αθέμιτο παρεμποδιστικό ανταγωνισμό (άρθρο 1 ν. 146/1914), ενώ δεν αποκλείεται να συντρέξουν και οι προϋποθέσεις εφαρμογής του άρθρου 13 ν. 146/1914, όταν αυτό χρησιμοποιείται στο διαδίκτυο.

Η σύγκρουση μεταξύ διακριτικού γνωρίσματος επιχείρησης, επωνυμίας, σήματος κλπ. και domain name αίρεται με βάση την αρχή της χρονικής προτεραιότητας.

Ομοειδές του domain name προγενέστερο διακριτικό γνώρισμα, προσβάλει το προγενέστερο διακριτικό γνώρισμα.

Ο κίνδυνος σύγχυσης νοείται ευρέως, ώστε να μην αποκλείεται ακόμη και όταν η μεταγενέστερη επιχείρηση παράγει ή εμπορεύεται ανόμοια προϊόντα, ή προσφέρει ανόμοιες υπηρεσίες, αφού και στην περίπτωση αυτή ο καταναλωτής μπορεί να σχηματίσει την εντύπωση ότι τα προϊόντα ή οι υπηρεσίες προέρχονται από την ίδια επιχείρηση, ή ότι ανάμεσα στις δύο επιχειρήσεις υπάρχει σχέση συνεργασίας.

Απαιτείται, να υπάρχει εγγύτητα ή συγγένεια των οικονομικών κλάδων, στους οποίους ανήκουν οι αντιμαχόμενες επιχειρήσεις, και τούτο γιατί η έλλειψη κάθε σχέσης των οικονομικών κλάδων δραστηριότητας θα έχει κατά κανόνα ως αποτέλεσμα τη δυνατότητα παραπλάνησης ενός αμελητέου τμήματος των σχετικών συναλλακτικών κύκλων, το οποίο δεν θα επαρκούσε για την αποδοχή του κινδύνου σύγχυσης (Γ. Γεωργιάδη, Η προστασία των διακριτικών γνωρισμάτων στο διαδίκτυο, ΕφΑθ 6012/2005, ΕφΑθ 8247/2005, ΕφΑθ 6762/2007). 

 

Σύνδεσμοι, links, στο διαδίκτυο και η ευθύνη φορέων παροχής υπηρεσιών από την χρήση των συνδέσμων.

 

To διαδίκτυο δεν μπορεί να λειτουργήσει  χωρίς τους συνδέσμους (links), που επιτρέπουν την μετάβαση του χρήστη στις πληροφορίες, που φιλοξενούνται σε αυτό. Οι φορείς, όμως, παροχής υπηρεσιών πρέπει να είναι προσεκτικοί, ώστε να μην θεωρηθούν ότι υπέχουν ευθύνη για τους συνδέσμους, που εισαγάγουν στον ιστοχώρο τους.

Οι σύνδεσμοι διακρίνονται σε α) απλούς συνδέσμους (surface links), β) απώτερους συνδέσμους (deep links),  γ) ενσωματωμένους συνδέσμους (inline links) και δ) πλαίσια (frames).

Με τους απλούς συνδέσμους (surface links)πραγματοποιείται η παραπομπή σε δεδομένα, που είναι διαθέσιμα στο διαδίκτυο, στην ίδια, ή σε διαφορετική τοποθεσία. Όταν ο σύνδεσμος παραπέμπει σε μια ιστοσελίδα στον ίδιο ιστοχώρο έχουμε εσωτερικό σύνδεσμο, ενώ όταν παραπέμπει σε μια ιστοσελίδα μιας άλλης τοποθεσίας του διαδικτύου, έχουμε εξωτερικό σύνδεσμο. Με τους απλούς συνδέσμους είναι εμφανής η διεύθυνση URL του παροχέα διαδικτυακού περιεχομένου. Εμφανίζεται η διεύθυνση της παραπεμπόμενης σελίδας στη γραμμή διευθύνσεων (browser).

Με τους απώτερους συνδέσμους (deep links) συνδέονται ιστοσελίδες διαφορετικών παροχέων διαδικτυακού  περιεχομένου, που παρακάμπτουν και δεν παραπέμπουν στην αρχική σελίδα (home page), αλλά σε ιστοσελίδες ιεραρχικά κατώτερες. Και στην περίπτωση αυτή η διεύθυνση της παραπεμπόμενης ιστοσελίδας εμφανίζεται στην γραμμή διευθύνσεων.

Οι ενσωματωμένοι σύνδεσμοι (inline links) εισάγουν δεδομένα από μια άλλη τοποθεσία στην ιστοσελίδα που περιέχει τον σύνδεσμο, χωρίς  να γίνεται παραπομπή στην σελίδα που αφορά ο σύνδεσμος.

Με τα πλαίσια (frames) το περιεχόμενο των ιστοσελίδων, στις οποίες γίνεται παραπομπή, παρουσιάζεται μέσα στην ίδια την ιστοσελίδα, που περιέχει τον σύνδεσμο, μέσα σε ένα πλαίσιο. Στην περίπτωση αυτή ο χρήστης δεν εγκαταλείπει την ιστοσελίδα που περιέχει τον σύνδεσμο και δεν εμφανίζεται η διεύθυνση της παραπεμπόμενης σελίδας στη γραμμή διευθύνσεων.

Κατ αρχήν, από την παραπομπή και μόνο από μια ιστοσελίδα σε μια άλλη, μέσω ενός συνδέσμου, δεν θεμελιώνεται αιτιώδης συνάφεια με αθέμιτη, ή παράνομη, πράξη, γιατί η λειτουργία του συνδέσμου είναι να καθιστά δυνατή την εύρεση μιας σελίδας στο διαδίκτυο και επομένως δεν διαφέρει από την αναφορά μιας διεύθυνσης σε έναν τηλεφωνικό κατάλογο. Βρίσκεις την διεύθυνση στον τηλεφωνικό κατάλογο και αν θέλεις επισκέπτεσαι τον φορέα της, δεν είσαι υποχρεωμένος να επισκεφθείς την διεύθυνση.

Σε όλους τους συνδέσμους, εκτός από την περίπτωση των  πλαισίων (frames), δεν υπάρχει κίνδυνος παραπλάνησης των χρηστών αναφορικά με την ταυτότητα του δημιουργού του περιεχομένου της ιστοσελίδας.

Στην περίπτωση  των  πλαισίων υπάρχει πάντα ο κίνδυνος παραπλάνησης των χρηστών αναφορικά με την ταυτότητα του δημιουργού του περιεχομένου της ιστοσελίδας, αφού ο χρήστης δεν εγκαταλείπει την ιστοσελίδα, που περιέχει τον σύνδεσμο και δεν εμφανίζεται η διεύθυνση της παραπεμπόμενης σελίδας στην γραμμή διευθύνσεων.

Για να θεμελιωθεί, επομένως, ευθύνη του δημιουργού συνδέσμου για άρση και παράλειψη της προσβολής, θα πρέπει αυτός, να έχει παραβιάσει την «υποχρέωση ελέγχου του συνδέσμου», ιδιαίτερα, όταν είναι ασαφές το νομικό καθεστώς που διέπει την λειτουργία της παραπεμπόμενης σελίδας, ή έχει ειδοποιηθεί σχετικά με την απαγόρευση και έχει αδιαφορήσει, οπότε  ο δημιουργός του συνδέσμου μπορεί να εναχθεί για άρση και παράλειψη της προσβολής, με βάση τις διατάξεις του ν. 146/1914 περί αθέμιτου ανταγωνισμού. Προϋπόθεση για αυτό είναι, η δημιουργία του συνδέσμου να συνιστά πράξη τελούμενη με σκοπό ανταγωνισμού, δηλαδή, πρέπει να υφίσταται θετική ενέργεια, ή παράλειψη, που διενεργείται στις συναλλαγές με σκοπό ανταγωνισμού, ενίσχυσης ιδίου, ή ξένου, συμφέροντος και επιδίωξης επηρεασμού της απόφασης κατάρτισης συναλλαγών.

Ειδικότερα

Με τους απλούς εσωτερικούς συνδέσμους τα πράγματα είναι απλά. Ο σύνδεσμος παραπέμπει σε μια ιστοσελίδα στον ίδιο ιστοχώρο. Με τους απλούς εξωτερικούς συνδέσμους, η διεύθυνση της παραπεμπόμενης ιστοσελίδας εμφανίζεται στην γραμμή διευθύνσεων. Στην περίπτωση αυτή ισχύει «η αρχή της σιωπηρής συναίνεσης», δηλαδή, η σιωπηρή συναίνεση του παροχέα πληροφοριών στο διαδίκτυο στην δημιουργία απλών συνδέσμων, καθ όσον κάθε ένας που παρέχει πληροφορίες στο διαδίκτυο αναμένει ότι οι πληροφορίες, που παρουσιάζει, θα διαδοθούν και επομένως θα γίνουν αντικείμενο παραπομπής από άλλους παροχείς πληροφοριών, εκτός εάν έχει ειδοποιήσει για την απαγόρευση δημιουργίας συνδέσμων προς τον δικτυακό του τόπο. Στην περίπτωση αυτή η εισαγωγή ενός απλού συνδέσμου δεν αποτελεί αθέμιτη ανταγωνιστική πράξη, ούτε παράνομη αναπαραγωγή.

Με τους απώτερους συνδέσμους τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά. Και εδώ η διεύθυνση της παραπεμπόμενης ιστοσελίδας εμφανίζεται στην γραμμή διευθύνσεων. Επειδή με τους απώτερους συνδέσμους συνδέονται ιστοσελίδες, που παρακάμπτουν και δεν παραπέμπουν στην αρχική σελίδα, αλλά σε ιστοσελίδα ιεραρχικά κατώτερη, δημιουργείται θέμα, όταν ο  κάτοχος της ιστοσελίδας χάνει προσδοκώμενα έσοδα από την διαφήμιση της ιστοσελίδας του. Η εισαγωγή, όμως, ενός απώτερου συνδέσμου δεν παραβιάζει το δικαίωμα της αναπαραγωγής, ούτε και το δικαίωμα της ψηφιακής διάδοσης του έργου, ή των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας, όταν το έργο καθίσταται δημόσια προσβάσιμο και δεν υπάρχουν τεχνικά μέσα, που να προστατεύουν την είσοδο στον διαδικτυακό τόπο που το φιλοξενεί, αφού ο σύνδεσμος στην περίπτωση αυτή διευκολύνει την πρόσβαση στις πληροφορίες που δημοσιεύονται και επομένως υφίσταται «σιωπηρή συναίνεση» του παροχέα πληροφοριών, εκτός αν έχει ειδοποιήσει για την απαγόρευση δημιουργίας συνδέσμων προς τον δικτυακό του τόπο.

Στην περίπτωση των ενσωματωμένων συνδέσμων και πλαισίων η κατάσταση είναι διαφορετική. Η παραπομπή σε προστατευόμενα έργα συνιστά παραβίαση των δικαιωμάτων του δημιουργού, ή του δικαιούχου, όταν δεν υφίσταται ρητή συναίνεση αυτού.

Στις περιπτώσεις αυτές θέμα γεννάται ποιο δίκαιο θα εφαρμοστεί. Κατά το ελληνικό δίκαιο στην δικαιοδοσία των ελληνικών δικαστηρίων υπάγονται ημεδαποί και αλλοδαποί, εφ όσον υπάρχει αρμοδιότητα ελληνικού δικαστηρίου. Αν δεν υπάρχει αρμοδιότητα ελληνικού δικαστηρίου οι διαφορές ρυθμίζονται από το δίκαιο στο οποίο υποβλήθηκαν τα μέρη. Ισχύει δηλαδή η αρχή της αυτονομίας των συμβαλλομένων να επιλέξουν το δίκαιο, που αυτοί θέλουν να εφαρμοστεί για να λυθούν οι διαφορές των. Αν οι συμβαλλόμενοι δεν υποβάλουν τους εαυτούς τους σε συγκεκριμένο δίκαιο, τότε εν αμφιβολία, εφαρμόζεται το δίκαιο που αρμόζει στη σύμβαση. Εναπόκειται δηλαδή στον δικαστή να εκτιμήσει την υπό κρίση διαφορά και να προσδιορίσει το εφαρμοστέο δίκαιο.

Σύμφωνα με το ελληνικό δίκαιο, ο δημιουργός του συνδέσμου μπορεί να εναχθεί, κυρίως, για άρση και παράλειψη της προσβολής, με βάση τις διατάξεις του ν. 146/1914 περί αθέμιτου ανταγωνισμού. Μπορεί, όμως, στην συγκεκριμένη περίπτωση να ισχύουν και οι διατάξεις, α) του  νόμου 2123/1993, περί πνευματικής ιδιοκτησίας και τα συγγενικά δικαιώματα, β) του νόμου 2246/1994, για την οργάνωση και λειτουργία του τομέα των τηλεπικοινωνιών, γ) του νόμου 2251/1994, για την προστασία των καταναλωτών, δ) του νόμου 2774/99, για την προστασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα στον τηλεπικοινωνιακό τομέα, ε) του νόμου 2472/1997, για την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και στ) των διατάξεων νόμων για τα συγγραφικά δικαιώματα, τα συγγενικά δικαιώματα, τα δικαιώματα που προβλέπει η οδηγία 87/54/ΕΟΚ σχετικά με τη νομική προστασία των τοπογραφικών προϊόντων ημιαγωγών και η οδηγία 96/9/ΕΚ σχετικά με την νομική προστασία των βάσεων δεδομένων καθώς και τα δικαιώματα βιομηχανικής ιδιοκτησίας στην διαφήμιση κινητών αξιών σύμφωνα με το άρθρο 44 παρ. 2 της οδηγίας 85/611/ΕΟΚ για το συντονισμό των νομοθετικών κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά με ορισμένους οργανισμούς συλλογικών επενδύσεων σε κινητές αξίες (ΟΣΕΚΑ).

Δεν πρέπει να παραγνωριστεί, ότι η παραπομπή και μόνο από μια ιστοσελίδα σε μια άλλη, μέσω ενός συνδέσμου, μπορεί να έχει και ποινική διάσταση, αν η δημιουργία του συνδέσμου μπορεί να οδηγήσει σε τέλεση αξιοποίνων πράξεων.

Ακροθιγώς θίγουμε το θέμα, γιατί είναι πολυδιάστατο και η ελληνική νομοθεσία αρκετά επαρκής.

Όταν διαπιστωθεί η τέλεση αξιόποινης πράξης και η εφαρμογή του ελληνικού δικαίου, ως ελέχθη εναπόκειται στον δικάζοντα δικαστή να εκτιμήσει την υπό κρίση διαφορά και να προσδιορίσει το εφαρμοστέο δίκαιο, τότε εφαρμογής τυγχάνουν και οι διατάξεις των παρακάτω άρθρων της ποινικής μας νομοθεσίας.

α) άρθρο 370 Β του ΠΚ «1. Όποιος αθέμιτα αντιγράφει, αποτυπώνει, χρησιμοποιεί, αποκαλύπτει σε τρίτον ή οπωσδήποτε παραβιάζει στοιχεία ή προγράμματα υπολογιστών, τα οποία συνιστούν κρατικά, επιστημονικά ή επαγγελματικά απόρρητα ή απόρρητα επιχείρησης του δημοσίου ή ιδιωτικού τομέα, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών. Ως απόρρητα θεωρούνται και εκείνα που ο νόμιμος κάτοχός τους, από δικαιολογημένο ενδιαφέρον τα μεταχειρίζεται ως απόρρητα, ιδίως όταν έχει λάβει μέτρα για να παρεμποδίζονται τρίτοι να λάβουν γνώση τους. 2. Αν ο δράστης είναι στην υπηρεσία του κατόχου των στοιχείων, καθώς και αν το απόρρητο είναι ιδιαίτερα μεγάλης οικονομικής σημασίας, επιβάλλεται φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους. 3. Αν πρόκειται για στρατιωτικό ή διπλωματικό απόρρητο ή για απόρρητο που αναφέρεται στην ασφάλεια του κράτους, η κατά την παράγραφο 1 πράξη τιμωρείται κατά τα άρθρα 146 και 147.4. Οι πράξεις που προβλέπονται στις παραγράφους 1 και 2 διώκονται ύστερα από έγκληση.»

β) άρθρο 370 Γ του ΠΚ «1. Όποιος χωρίς δικαίωμα αντιγράφει ή χρησιμοποιεί προγράμματα υπολογιστών, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι έξι μήνες και με χρηματική ποινή "διακοσίων ενενήντα (290) ΕΥΡΩ έως πέντε χιλιάδων εννιακοσίων (5.900) ΕΥΡΩ". 2. Όποιος αποκτά πρόσβαση σε στοιχεία που έχουν εισαχθεί σε υπολογιστή ή σε περιφερειακή μνήμη υπολογιστή ή μεταδίδονται με συστήματα τηλεπικοινωνιών, εφόσον οι πράξεις αυτές έγιναν χωρίς δικαίωμα, ιδίως με παραβίαση απαγορεύσεων ή μέτρων ασφάλειας που είχε λάβει ο νόμιμος κάτοχός τους, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι τρεις μήνες ή με χρηματική ποινή τουλάχιστον "είκοσι εννέα (29) ΕΥΡΩ". Αν η πράξη αναφέρεται στις διεθνείς σχέσεις ή στην ασφάλεια του κράτους, τιμωρείται κατά το άρθρο 148. 3. Αν ο δράστης είναι στην υπηρεσία του νόμιμου κατόχου των στοιχείων, η πράξη της προηγούμενης παραγράφου τιμωρείται μόνο αν απαγορεύεται ρητά από εσωτερικό κανονισμό ή από έγγραφη απόφαση του κατόχου ή αρμόδιου υπαλλήλου του. 4. Οι πράξεις των παραγράφων 1 έως 3 διώκονται ύστερα από έγκληση.»

γ) άρθρο 386 Α του ΠΚ « Οποιος, με σκοπό να προσπορίσει στον εαυτό του ή σε άλλον παράνομο περιουσιακό όφελος, βλάπτει ξένη περιουσία, επηρεάζοντας τα στοιχεία υπολογιστή είτε με μη ορθή διαμόρφωση του προγράμματος είτε με επέμβαση κατά την εφαρμογή του είτε με χρησιμοποίηση μη ορθών ή ελλιπών στοιχείων είτε με οποιονδήποτε άλλο τρόπο, τιμωρείται με τις ποινές του προηγούμενου 686 άρθρου. Περιουσιακή βλάβη υφίσταται και αν τα πρόσωπα που την υπέστησαν είναι άδηλα. Για την εκτίμηση του ύψους της ζημίας είναι αδιάφορο αν οι παθόντες είναι ένα ή περισσότερα πρόσωπα.».

 

 

Ηλεκτρονικό εμπόριο, πδ.131/2003.

 

Προσαρμογή στην Οδηγία 2000/31 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με ορισμένες νομικές πτυχές των υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας, ιδίως του ηλεκτρονικού εμπορίου, στην εσωτερική αγορά. (Οδηγία για το ηλεκτρονικό εμπόριο).

Αρθρο1. Ορισμοί

Ι. ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Για τους σκοπούς του παρόντος Π.Δ. νοούνται ως:

(α) «Υπηρεσίες της Κοινωνίας της Πληροφορίας»: οποιαδήποτε υπηρεσία της κοινωνίας της πληροφορίας, ήτοι κάθε υπηρεσία που συνήθως παρέχεται έναντι αμοιβής, με ηλεκτρονικά μέσα εξ αποστάσεως και κατόπιν προσωπικής επιλογής ενός αποδέκτη υπηρεσιών κατά την έννοιαν της παραγράφου 2 του άρθρου 2 του Π.Δ. 39/2001 (Α' 28) «για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προτύπων και προδιαγραφών και των κανόνων σχετικά με τις υπηρεσίες της κοινωνίας της πληροφορίας σε συμμόρφωση προς τις Οδηγίες 98/34/ΕΟΚ και 98/48/ΕΚ».

(β) «Φορέας παροχής υπηρεσιών»: κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που παρέχει μια υπηρεσία της κοινωνίας της πληροφορίας.

(γ) «Εγκατεστημένος φορέας παροχής υπηρεσιών»: φορέας ο οποίος ασκεί ουσιαστικώς μια οικονομική δραστηριότητα μέσω μιας μόνιμης εγκατάστασης για αόριστη χρονική διάρκεια. Η απλή παρουσία και η χρήση των τεχνικών μέσων και των τεχνολογιών που απαιτούνται για την παροχή της υπηρεσίας δεν συνιστούν εγκατάσταση του φορέα.

(δ) «Αποδέκτης της υπηρεσίας»: κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο το οποίο χρησιμοποιεί, επαγγελματικώς ή άλλως, μια υπηρεσία της κοινωνίας της πληροφορίας, ιδίως για να αναζητήσει πληροφορίες ή για να προσφέρει πρόσβαση σε αυτές.

(ε) «Καταναλωτής»: κάθε φυσικό πρόσωπο που επιδιώκει στόχους μη εντασσόμενους στο πλαίσιο της εμπορικής ή επαγγελματικής του δραστηριότητας.

(στ) «Εμπορικές επικοινωνίες»: όλες οι μορφές επικοινωνίας που αποσκοπούν να προωθήσουν, άμεσα ή έμμεσα, αγαθά, υπηρεσίες ή την εικόνα μιας επιχείρησης, ενός οργανισμού ή ενός προσώπου που ασκεί εμπορική, βιομηχανική ή βιοτεχνική δραστηριότητα ή νομοθετικώς κατοχυρωμένο επάγγελμα. Δεν συνιστούν καθ' αυτό εμπορική επικοινωνία:

- τα στοιχεία που επιτρέπουν την άμεση πρόσβαση στη δραστηριότητα της εν λόγω επιχείρησης, του οργανισμού ή του προσώπου, ιδίως το όνομα του τομέα ή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου,

- οι επικοινωνίες που αφορούν αγαθά, υπηρεσίες ή την εικόνα της εν λόγω επιχείρησης, του οργανισμού ή του προσώπου οι οποίες πραγματοποιούνται κατά τρόπο ανεξάρτητο από τη θέληση τους, ιδίως χωρίς οικονομικό αντάλλαγμα,

(ζ) «Νομοθετικώς κατοχυρωμένο επάγγελμα»: κάθε επάγγελμα κατά την έννοια είτε του άρθρου 2 παράγραφος 3 του Π.Δ. 165/2000 (Α 149) ως έχει τροποποιηθεί και ισχύει «προσαρμογή της Ελληνικής νομοθεσίας σχετικά με ένα γενικό σύστημα αναγνώρισης των διπλωμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που πιστοποιούν επαγγελματική εκπαίδευση ελάχιστης διάρκειας τριών ετών σύμφωνα με την οδηγία 89/48/ΕΟΚ» ή του άρθρου 2 παράγραφος 5 του Π.Δ. 231/1998 (Α' 178) ως έχει τροποποιηθεί και ισχύει "Δεύτερο γενικό σύστημα αναγνώρισης της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης προς συμπλήρωση της Οδηγίας 89/48/ΕΟΚ, σύμφωνα με τις Οδηγίες 92/51/ ΕΟΚ, 94/38/ΕΚ και 95/43/ΕΚ των Ευρωπαϊκών κοινοτήτων».

(η) «Συντονισμένος τομέας»: οι κανόνες που ισχύουν στα νομικά συστήματα των κρατών μελών και εφαρμόζονται σε φορείς παροχής υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας ή σε υπηρεσίες της κοινωνίας της πληροφορίας, ανεξαρτήτως αν πρόκειται για γενικές διατάξεις ή για διατάξεις που τέθηκαν ειδικά για τους φορείς ή τις υπηρεσίες αυτές.

(ι) Ο συντονισμένος τομέας αφορά κανόνες που πρέπει να τηρεί ο φορέας παροχής υπηρεσιών σχετικά με:

την ανάληψη δραστηριότητας παροχής υπηρεσίας της κοινωνίας της πληροφορίας, όπως κανόνες σχετικά με τα προσόντα, την έγκριση ή την κοινοποίηση,

την άσκηση δραστηριότητας υπηρεσίας της κοινωνίας της πληροφορίας, όπως κανόνες σχετικά με τη συμπεριφορά του φορέα παροχής υπηρεσιών, σχετικά με την ποιότητα ή το περιεχόμενο της υπηρεσίας, συμπεριλαμβανομένων των διατάξεων για τη διαφήμιση και τη σύναψη συμβάσεων, ή κανόνες σχετικά με την ευθύνη του φορέα παροχής υπηρεσιών.

(ιι) Ο συντονισμένος τομέας δεν καλύπτει κανόνες σχετικούς με:

τα αγαθά, αυτά καθαυτά,

την παράδοση αγαθών,

τις υπηρεσίες που δεν παρέχονται με ηλεκτρονικά μέσα.

Αρθρο 2. Εσωτερική Αγορά

1. Κατά την παροχή στην Ελλάδα ή σε άλλο κράτος - μέλος των υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας από φορέα εγκατεστημένο στην Ελλάδα, πρέπει να τηρούνται οι σχετικές διατάξεις του εθνικού δικαίου, που εμπίπτουν στο συντονισμένο τομέα.

2. Δεν επιτρέπεται να περιορίζεται η ελεύθερη κυκλοφορία των υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας που προέρχονται από άλλο κράτος μέλος, για λόγους που αφορούν το συντονισμένο τομέα.

3. Οι παράγραφοι 1 και 2 του παρόντος άρθρου δεν εφαρμόζονται στους τομείς που αναφέρονται παρακάτω:

στα συγγραφικά δικαιώματα, τα συγγενικά δικαιώματα, τα δικαιώματα που προβλέπει η οδηγία 87/54/ΕΟΚ σχετικά με τη νομική προστασία των τοπογραφικών προϊόντων ημιαγωγών και η οδηγία 96/9/ΕΚ σχετικά με την νομική προστασία των βάσεων δεδομένων καθώς και τα δικαιώματα βιομηχανικής ιδιοκτησίας - στη διαφήμιση κινητών αξιών σύμφωνα με το άρθρο 44 παρ. 2 της οδηγίας 85/611/ΕΟΚ για το συντονισμό των νομοθετικών κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά με ορισμένους οργανισμούς συλλογικών επενδύσεων σε κινητές αξίες (ΟΣΕΚΑ)

στο άρθρο 30 και στον τίτλο IV της οδηγίας 92/49/ΕΟΚ τρίτη οδηγία για την πρωτασφάλιση εκτός της ασφάλειας ζωής και στον τίτλο IV της οδηγίας 92/96/ΕΟΚ τρίτη οδηγία για την ασφάλεια ζωής, στα άρθρα 7 και 8 της οδηγίας 88/357/ΕΟΚ δεύτερη οδηγία σχετικά με την πρωτασφάλιση εκτός τις ασφάλειας ζωής και στο άρθρο 4 της οδηγίας 90/619/ΕΟΚ δεύτερη οδηγία σχετικά με την πρωτασφάλιση για την ασφάλεια ζωής

στην ελευθερία των μερών να επιλέξουν την εφαρμοστέα στις συμβάσεις τους νομοθεσία

στις συμβατικές υποχρεώσεις που αφορούν τις συμβάσεις που συνάπτουν οι καταναλωτές

στην τυπική ισχύ συμβάσεων που γεννούν ή μεταβιβάζουν δικαιώματα επί ακινήτου, εφόσον οι συμβάσεις αυτές υπόκεινται στις υποχρεωτικές τυπικές προϋποθέσεις της νομοθεσίας του κράτους μέλους στο οποίο κείται το ακίνητο - στη νομιμότητα μη ζητηθείσας εμπορικής επικοινωνίας μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.

4. Κατά παρέκκλιση από την παρ. 2 του άρθρου 2 η πολιτεία μπορεί να λαμβάνει περιοριστικά μέτρα για συγκεκριμένη υπηρεσία της κοινωνίας της πληροφορίας, που προέρχεται από άλλο κράτος μέλος, υπό τις εξής προϋποθέσεις:

α) Τα μέτρα πρέπει:

Ι. Να είναι αναγκαία για λόγους που αφορούν -τη δημόσια τάξη, ιδίως πρόληψη, έρευνα, διαπίστωση και δίωξη εγκλημάτων, στα οποία περιλαμβάνονται η προστασία των ανηλίκων και η καταπολέμηση της πρόκλησης μίσους λόγω φυλής, φύλλου, θρησκείας ή εθνικότητας, καθώς και οι παραβιάσεις της ανθρώπινης αξιοπρέπειας μεμονωμένων προσώπων,

την προστασία της δημόσιας υγείας,

τη δημόσια ασφάλεια, περιλαμβανομένης της προάσπισης της εθνικής ασφάλειας και άμυνας,

την προστασία του καταναλωτή, περιλαμβανομένου και του επενδυτή.

II. Να στρέφονται κατά μιας υπηρεσίας της κοινωνίας της πληροφορίας, η οποία βλάπτει ή προκαλεί σοβαρό κίνδυνο βλάβης των στόχων που αναφέρονται στο σημείο (Ι).

III. Να είναι ανάλογα προς τους παραπάνω αναφερόμενους στόχους.

β) Πριν από τη λήψη των εν λόγω μέτρων και χωρίς να θίγονται διαδικασίες ενώπιον των δικαστηρίων συμπεριλαμβανομένων των προκαταρκτικών εξετάσεων και ενεργειών που πραγματοποιούνται στα πλαίσια διερεύνησης ποινικών υποθέσεων, οι αρμόδιες αρχές πρέπει:

να έχουν ζητήσει από το παραπάνω κράτος μέλος να λάβει τα κατάλληλα μέτρα και αυτό να αδράνησε ή τα μέτρα που έλαβε να είναι ανεπαρκή.

να έχουν κοινοποιήσει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και στο άλλο κράτος μέλος την πρόθεση τους να λάβουν τα μέτρα αυτά.

5. Σε έκτακτες περιπτώσεις μπορούν οι αρμόδιες αρχές να παρεκκλίνουν από τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στην παρ. 4(β) του παρόντος άρθρου και να λάβουν περιοριστικά μέτρα χωρίς να έχουν τηρηθεί οι εν λόγω προϋποθέσεις.

Στις περιπτώσεις αυτές τα μέτρα πρέπει να κοινοποιηθούν το συντομότερο, δυνατό, στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και στο άλλο κράτος μέλος, αναφέροντας τους λόγους για τους οποίους έκριναν ότι επρόκειτο για κατεπείγουσα περίπτωση.

Αρθρο 3. Ελευθερία ανάληψης και άσκησης δραστηριότητας υπηρεσίας της Κοινωνίας της Πληροφορίας

1. Εγκατάσταση και πληροφόρηση

Η ανάληψη και η άσκηση δραστηριότητας φορέα παροχής υπηρεσίας της κοινωνίας της πληροφορίας είναι ελεύθερη με την επιφύλαξη των καθεστώτων έγκρισης που δεν αφορούν ειδικά και αποκλειστικά τις υπηρεσίες της κοινωνίας της πληροφορίας ή των καθεστώτων έγκρισης που προβλέπονται στον τομέα των τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών, σύμφωνα με το Ν. 2867/2000 (Α' 273) και το Π.Δ. 157/1999 (Α' 153), ως ισχύουν.

Αρθρο 4. Υποχρεωτικά παρεχόμενες γενικές πληροφορίες.

1. Ο φορέας παροχής υπηρεσιών οφείλει εκτός από τα στοιχεία που προβλέπονται στις παραγράφους 2 και 9του άρθρου 4του Ν. 2251/1994 (Α' 191) να προσφέρει στους αποδέκτες του και στις αρμόδιες αρχές εύκολη, άμεση και συνεχή πρόσβαση στις ακόλουθες τουλάχιστον πληροφορίες:

(α) επωνυμία του φορέα παροχής της υπηρεσίας,

(β) γεωγραφική διεύθυνση στην οποία ο φορέας είναι εγκατεστημένος, (γ) στοιχεία που να επιτρέπουν την ταχεία επαφή και την άμεση και ουσιαστική επικοινωνία με το φορέα παροχής της υπηρεσίας, συμπεριλαμβανομένης της ηλεκτρονικής του διεύθυνσης,

(δ) εφόσον ο φορέας είναι εγγεγραμμένος σε εμπορικό μητρώο, ή παρόμοιο δημόσιο μητρώο, το οικείο μητρώο και τον αριθμό εγγραφής του σε αυτό, ή ισοδύναμο τρόπο αναγνώρισης στο μητρώο αυτό,

(ε) εφόσον η δραστηριότητα υπόκειται σε καθεστώς έγκρισης, τα στοιχεία της σχετικής εποπτικής αρχής,

(στ) όσον αφορά τα νομοθετικώς κατοχυρωμένα επαγγέλματα, επαγγελματική ένωση ή παρόμοιο όργανο στο οποίο είναι εγγεγραμμένος ο φορέας παροχής υπηρεσιών, επαγγελματικό τίτλο και το κράτος μέλος που τον έχει χορηγήσει, - μνεία των επαγγελματικών κανόνων που ισχύουν στο κράτος μέλος εγκατάστασης, καθώς και του τρόπου πρόσβασης σ' αυτούς.

(ζ) εφόσον η δραστηριότητα που ασκεί ο φορέας υπόκειται σε ΦΠΑ, τον αριθμό αναγνώρισης που προβλέπεται από το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας κύκλου εργασιών σύμφωνα με το άρθρο 36 του Ν. 2859/ 2000 (Α' 248) «κύρωση του κώδικα φόρου προστιθέμενης αξίας».

2. Όταν οι υπηρεσίες της κοινωνίας της πληροφορίας αναφέρονται σε τιμές, αυτές πρέπει να αναγράφονται σαφώς και επακριβώς και, ειδικότερα να διευκρινίζεται αν περιλαμβάνουν φόρο και έξοδα αποστολής.

Αρθρο 5. Υποχρεωτικά παρεχόμενες πληροφορίες. Εμπορικές επικοινωνίες

Οι εμπορικές επικοινωνίες που συνιστούν υπηρεσία της κοινωνίας της πληροφορίας ή αποτελούν μέρος της οφείλουν να πληρούν τους ακόλουθους όρους:

(α) η εμπορική επικοινωνία πρέπει να είναι σαφώς αναγνωρίσιμη,

(β) το φυσικό ή νομικό πρόσωπο για λογαριασμό του οποίου γίνεται η εμπορική επικοινωνία πρέπει να είναι σαφώς αναγνωρίσιμο,

(γ) οι προσφορές όπως είναι οι εκπτώσεις, τα πριμ και τα δώρα, στο μέτρο που επιτρέπονται, πρέπει να είναι σαφώς αναγνωρίσιμες, η πρόσβαση στους όρους υπό τους οποίους μπορεί κανείς να επωφεληθεί από τις προσφορές πρέπει να είναι εύκολη, οι δε όροι να παρουσιάζονται σαφώς και επακριβώς,

(δ) οι διαφημιστικοί διαγωνισμοί ή παιχνίδια, στο μέτρο που επιτρέπονται, οφείλουν να είναι σαφώς αναγνωρίσιμα, η πρόσβαση στους όρους συμμετοχής πρέπει να είναι εύκολη, οι δε όροι να παρουσιάζονται σαφώς και επακριβώς.

Αρθρο 6. Μη ζητηθείσα εμπορική επικοινωνία

1. Εμπορική επικοινωνία με παραλήπτη που δεν την έχει ζητήσει, αν γίνεται με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο και εφόσον δεν απαγορεύεται, πρέπει να αναγνωρίζεται σαφώς και επακριβώς ευθύς ως περιέλθει σ' αυτόν.

2. Με την επιφύλαξη των διατάξεων της ΚΥΑ Ζ1-496/2000(Β' 1545) για τη ν προστασία των καταναλωτών για τις εξ αποστάσεως συμβάσεις, του Ν. 2472/97 (Α' 50) για την επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και των διατάξεων του Ν. 2774/99 (Α' 287) για την προστασία της ιδιωτικής ζωής στον επικοινωνιακό τομέα οι φορείς παροχής υπηρεσιών που αναλαμβάνουν δραστηριότητες μη ζητηθείσας εμπορικής επικοινωνίας μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου οφείλουν να τηρούν και να συμβουλεύονται τακτικά μητρώα «επιλογών», όπου μπορούν να εγγράφονται τα φυσικά πρόσωπα που επιλέγουν να μη λαμβάνουν τέτοιες εμπορικές επικοινωνίες.

Αρθρο 7. Νομοθετικά κατοχυρωμένα επαγγέλματα.

1. Η χρήση εμπορικών επικοινωνιών που συνιστούν υπηρεσία της κοινωνίας της πληροφορίας ή αποτελούν μέρος της, η οποία παρέχεται από μέλος νομοθετικώς κατοχυρωμένου επαγγέλματος, επιτρέπεται εφόσον το μέλος αυτό τηρεί τους επαγγελματικούς κανόνες οι οποίοι διέπουν την ανεξαρτησία, την αξιοπρέπεια και το ήθος του επαγγέλματος, καθώς και το επαγγελματικό απόρρητο και την εντιμότητα προς τους πελάτες και τους συναδέλφους.

2. Η προηγούμενη παράγραφος εφαρμόζεται επιπλέον των διατάξεων που είναι σχετικές με την πρόσβαση σε νομοθετικώς κατοχυρωμένα επαγγέλματα καθώς και την άσκηση τους.

Αρθρο 8. Ηλεκτρονικές συμβάσεις.

Συμβάσεις καταρτιζόμενες με ηλεκτρονικά μέσα

1. Με την επιφύλαξη των διατάξεων του Προεδρικού Διατάγματος 150/2001 (Α' 125) για τις «ηλεκτρονικές υπογραφές» επιτρέπεται η κατάρτιση συμβάσεων με ηλεκτρονικά μέσα.

2. Η προηγούμενη παράγραφος δεν εφαρμόζεται

(α) στις συμβάσεις που θεμελιώνουν ή μεταβιβάζουν εμπράγματα δικαιώματα επί ακινήτων,

(β) στις συμβάσεις οι οποίες απαιτούν έκτου νόμου την προσφυγή σε δικαστήρια, δημόσιες αρχές ή επαγγέλματα που ασκούν δημόσια εξουσία,

(γ) στις συμβάσεις οι οποίες εμπίπτουν στο οικογενειακό ή κληρονομικό δίκαιο

Αρθρο 9. Παρεχόμενες πληροφορίες

1. Εκτός από άλλες απαιτήσεις παροχής πληροφοριών προβλεπόμενες από τις κείμενες διατάξεις και εφόσον δεν έχουν συμφωνήσει διαφορετικά τα συμβαλλόμενα μέρη που δεν είναι καταναλωτές, ο φορέας παροχής υπηρεσιών πρέπει να παρέχει τουλάχιστον τις εξής πληροφορίες κατά τρόπο σαφή, κατανοητό και αδιαφιλονίκητο, πριν από την ανάθεση της παραγγελίας από τον αποδέκτη της υπηρεσίας:

(α) τα διάφορα τεχνικά στάδια έως τη σύναψη της σύμβασης,

(β) εάν ο φορέας παροχής υπηρεσιών θα αρχειοθετήσει ή όχι τη σύμβαση μετά τη σύναψη της καθώς και εάν προβλέπεται δυνατότητα πρόσβασης σε αυτήν,

(γ) τα τεχνικά μέσα που θα επιτρέπουν τον εντοπισμό και τη διόρθωση σφαλμάτων ηλεκτρονικού χειρισμού πριν από την ανάθεση της παραγγελίας,

(δ) τις γλώσσες στις οποίες μπορεί να συναφθεί η σύμβαση,

(ε) τους σχετικούς κώδικες δεοντολογίας στους οποίους υπόκειται, καθώς και τα στοιχεία που επιτρέπουν την πρόσβαση στους εν λόγω κώδικες με ηλεκτρονικά μέσα.

2. Ατομικοί όροι της σύμβασης και γενικοί όροι συναλλαγών που παρέχονται στον αποδέκτη πρέπει να διατίθενται κατά τρόπο επιτρέποντα την αποθήκευση και την αναπαραγωγή τους.

3. Η παράγραφος 1 δεν εφαρμόζεται σε συμβάσεις που συνάπτονται αποκλειστικά μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ή άλλων ισοδύναμων ατομικών μέσων επικοινωνίας.

Αρθρο 10. Παραγγελία.

1. Εφόσον δεν έχουν συμφωνήσει διαφορετικά τα συμβαλλόμενα μέρη που δεν είναι καταναλωτές, όταν ένας αποδέκτης υπηρεσίας προβαίνει σε παραγγελία με τεχνολογικά μέσα, ισχύουν οι ακόλουθες αρχές:

ο φορέας παροχής υπηρεσιών οφείλει να αποστείλει αποδεικτικό παραλαβής της παραγγελίας του αποδέκτη χωρίς περιττή καθυστέρηση και με ηλεκτρονικά μέσα, - η παραγγελία και το αποδεικτικό παραλαβής θεωρείται ότι έχουν παραληφθεί όταν τα μέρη στα οποία απευθύνονται έχουν πρόσβαση σ' αυτά,

ο φορέας παροχής οφείλει να θέτει στη διάθεση του αποδέκτη της υπηρεσίας κατάλληλα, αποτελεσματικά και προσιτά μέσα που θα επιτρέψουν να επισημάνει και να διορθώσει τα λάθη του κατά τον ηλεκτρονικό χειρισμό πριν από την ανάθεση της παραγγελίας.

2. Η παράγραφος 1, πρώτη και τρίτη περίπτωση δεν εφαρμόζεται σε συμβάσεις που συνάπτονται αποκλειστικά μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ή μέσω άλλων ισοδύναμων ατομικών μέσων επικοινωνίας.

Αρθρο 11. Απλή μετάδοση.

Ευθύνη των μεσαζόντων παροχής υπηρεσιών

1. Σε περίπτωση παροχής μιας υπηρεσίας της κοινωνίας της πληροφορίας συνισταμένης στη μετάδοση πληροφοριών που παρέχει ο αποδέκτης της υπηρεσίας σε ένα δίκτυο επικοινωνιών ή στην παροχή πρόσβασης στο δίκτυο επικοινωνιών, δεν υφίσταται ευθύνη του φορέα παροχής υπηρεσιών όσον αφορά τις μεταδιδόμενες πληροφορίες, υπό τους όρους ότι ο φορέας παροχής υπηρεσιών:

α) δεν αποτελεί την αφετηρία της μετάδοσης των πληροφοριών,

β) δεν επιλέγει τον αποδέκτη της μετάδοσης και

γ) δεν επιλέγει και δεν τροποποιεί τις μεταδιδόμενες πληροφορίες.

2. Οι δραστηριότητες μετάδοσης και παροχής πρόσβασης που αναφέρονται στην παράγραφο 1 περιλαμβάνουν την αυτόματη, ενδιάμεση και προσωρινή αποθήκευση των μεταδιδομένων πληροφοριών, στο βαθμό που η αποθήκευση εξυπηρετεί αποκλειστικά την πραγματοποίηση της μετάδοσης στο δίκτυο επικοινωνιών και η διάρκεια της δεν υπερβαίνει το χρόνο που είναι ευλόγως απαραίτητος για τη μετάδοση.

3. Το παρόν άρθρο δεν θίγει τη δυνατότητα να επιβληθεί δικαστικά ή διοικητικά στον φορέα παροχής υπηρεσιών η παύση ή η πρόληψη της παράβασης.

Αρθρο 12. Αποθήκευση σε κρυφή μνήμη.

1. Σε περίπτωση παροχής μιας υπηρεσίας της κοινωνίας της πληροφορίας, η οποία συνίσταται στη μετάδοση πληροφοριών που παρέχει ένας αποδέκτης υπηρεσίας σε ένα δίκτυο επικοινωνιών, δεν υφίσταται ευθύνη του φορέα παροχής της υπηρεσίας, όσον αφορά την αυτόματη, ενδιάμεση και προσωρινή αποθήκευση των πληροφοριών, η οποία γίνεται με αποκλειστικό σκοπό να καταστεί αποτελεσματικότερη η μεταγενέστερη μετάδοση των πληροφοριών προς άλλους αποδέκτες της υπηρεσίας, κατ' αίτηση τους, υπό τους όρους ότι ο φορέας παροχής υπηρεσιών:

(α) δεν τροποποιεί τις πληροφορίες,

(β) τηρεί τους όρους πρόσβασης στις πληροφορίες,

(γ) τηρεί τους κανόνες που αφορούν την ενημέρωση των πληροφοριών, οι οποίοι καθορίζονται κατά ευρέως αναγνωρισμένο τρόπο και χρησιμοποιούνται από τον κλάδο,

(δ) δεν παρεμποδίζει τη νόμιμη χρήση της τεχνολογίας, η οποία αναγνωρίζεται και χρησιμοποιείται ευρέως από τον κλάδο, προκειμένου να αποκτήσει δεδομένα σχετικά με τη χρησιμοποίηση των πληροφοριών, και

(ε) ενεργεί άμεσα προκειμένου να αποσύρει τις πληροφορίες που αποθήκευσε ή να καταστήσει την πρόσβαση σε αυτές αδύνατη, μόλις αντιληφθεί ότι οι πληροφορίες έχουν αποσυρθεί από το σημείο του δικτύου στο οποίο βρίσκονταν αρχικά ή η πρόσβαση στις πληροφορίες κατέστη αδύνατη ή μια δικαστική ή διοικητική αρχή διέταξε την απόσυρση των πληροφοριών ή απαγόρευσε την πρόσβαση σε αυτές.

2. Το παρόν άρθρο δεν θίγει την δυνατότητα να επιβληθεί δικαστικά ή διοικητικά στο φορέα παροχής υπηρεσιών η παύση ή η πρόληψη της παράβασης.

Αρθρο 13. Φιλοξενία.

1. Σε περίπτωση παροχής μιας υπηρεσίας της κοινωνίας της πληροφορίας συνισταμένης στην αποθήκευση πληροφοριών παρεχομένων από ένα αποδέκτη υπηρεσίας, δεν υφίσταται ευθύνη του φορέα παροχής της υπηρεσίας για τις πληροφορίες που αποθηκεύονται μετά από αίτηση αποδέκτη της υπηρεσίας, υπό τους όρους ότι:

(α) ο φορέας παροχής της υπηρεσίας δεν γνωρίζει πραγματικά ότι πρόκειται για παράνομη δραστηριότητα ή πληροφορία και ότι, σε ό,τι αφορά αξιώσεις αποζημιώσεως, δεν γνωρίζει τα γεγονότα ή τις περιστάσεις από τις οποίες προκύπτει η παράνομη δραστηριότητα ή πληροφορία, ή

(β) ο φορέας παροχής της υπηρεσίας, μόλις αντιληφθεί τα προαναφερθέντα, αποσύρει ταχέως τις πληροφορίες ή καθιστά την πρόσβαση σε αυτές αδύνατη.

2. Η παράγραφος 1 δεν εφαρμόζεται όταν ο αποδέκτης της υπηρεσίας ενεργεί υπό την εξουσία ή υπό τον έλεγχο του φορέα παροχής της υπηρεσίας.

3. Το παρόν άρθρο δεν θίγει τη δυνατότητα να επιβληθεί δικαστικά ή διοικητικά στο φορέα παροχής υπηρεσιών η παύση ή η πρόληψη της παράβασης.

Αρθρο 14. Απουσία γενικής υποχρέωσης ελέγχου.

1. Οι φορείς παροχής υπηρεσιών δεν έχουν, για την παροχή υπηρεσιών που αναφέρονται στα άρθρα 10, 11 και 12 του παρόντος γενική υποχρέωση ελέγχου των πληροφοριών που μεταδίδουν ή αποθηκεύουν ούτε γενική υποχρέωση δραστήριας αναζήτησης γεγονότων ή περιστάσεων που δείχνουν ότι πρόκειται για παράνομες δραστηριότητες.

2. Χωρίς να παραβιάζονται οι διατάξεις περί προστασίας του απορρήτου και των προσωπικών δεδομένων, οι φορείς παροχής υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας είναι υποχρεωμένοι να ενημερώνουν πάραυτα τις αρμόδιες κρατικές αρχές για τυχόν υπόνοιες περί χορηγουμένων παράνομων πληροφοριών ή δραστηριοτήτων που επιχειρούν αποδέκτες των υπηρεσιών τους, και να ανακοινώνουν στις αρμόδιες αρχές κατ' αίτηση τους πληροφορίες που διευκολύνουν την εντόπιση αποδεκτών των υπηρεσιών τους με τους οποίους έχουν συμφωνίες αποθήκευσης.

Αρθρο 15. Κώδικες δεοντολογίας.

III. ΕΦΑΡΜΟΓΗ

Κώδικες Δεοντολογίας συντασσόμενοι από τις ενδιαφερόμενες ενώσεις επαγγελματιών και καταναλωτών εγκρίνονται από τον Υπουργό Ανάπτυξης και δημοσιεύονται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

Στους παραπάνω κώδικες λαμβάνονται ιδίως υπόψη τα συμφέροντα ατόμων με προβλήματα όρασης και εν γένει με ειδικές ανάγκες.

Αρθρο 16. Εξώδικος διακανονισμός διαφορών.

Οι διαφορές που ανακύπτουν στο ηλεκτρονικό εμπόριο επιλύονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στις διατάξεις του άρθρου 11 του Ν. 2251/94 (Α 191), ως ισχύει, για την προστασία των καταναλωτών.

Αρθρο 17. Μέσα έννομης προστασίας.

Εφόσον πιθανολογείται προσβολή δικαιωμάτων προερχομένων από τις υπηρεσίες της κοινωνίας της πληροφορίας, το Μονομελές Πρωτοδικείο διατάσσει ως ασφαλιστικό μέτρο οποιοδήποτε πρόσφορο μέτρο, ιδίως τη συντηρητική κατάσχεση των αντικειμένων που κατέχονται από τον καθ' ου ή από τρίτον και αποτελούν μέσο τέλεσης ή προϊόν ή απόδειξη της προσβολής. Στην περίπτωση αυτή εφαρμόζεται υποχρεωτικά το άρθρο 687 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ. και χορηγείται υποχρεωτικώς προσωρινή διαταγή κατά το άρθρο 691 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Αρθρο 18. Συνεργασία.

1. Το Υπουργείο Ανάπτυξης είναι αρμόδιο για τον έλεγχο και την έρευνα της αποτελεσματικής εφαρμογής του παρόντος. Στο πλαίσιο αυτό και με την επιφύλαξη της νομοθεσίας για την προστασία του απορρήτου και των προσωπικών δεδομένων, έχει δικαίωμα να ζητεί κάθε απαραίτητη πληροφορία από τους φορείς παροχής υπηρεσιών.

2. Το Υπουργείο Ανάπτυξης παρέχει, με τα κατάλληλα ηλεκτρονικά μέσα, τη συνδρομή και τις πληροφορίες που ζητούνται από τις αρμόδιες αρχές και φορείς άλλου κράτους - μέλους ή από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

3. Για τον ίδιο σκοπό, το Υπουργείο Ανάπτυξης είναι αρμόδιο να συνεργάζεται με τις αρμόδιες αρχές των άλλων κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να ορίζει προς τούτο ένα ή περισσότερα σημεία επαφής των οποίων τα στοιχεία κοινοποιεί στα άλλα κράτη - μέλη και την Επιτροπή.

4. Στα σημεία επαφής μπορούν να απευθύνονται με ηλεκτρονικά μέσα, τόσο οι αποδέκτες, όσο και οι φορείς παροχής υπηρεσιών, προκειμένου:

(α) να λαμβάνουν γενικές πληροφορίες όσον αφορά το ισχύον δίκαιον πάνω σε θέματα σχετικά με το ηλεκτρονικό εμπόριο.

(β) να λαμβάνουν τα στοιχεία των ελληνικών αρχών, οργανισμών ή ενώσεων στις οποίες οι αποδέκτες των υπηρεσιών μπορούν να απευθύνονται για περισσότερες πληροφορίες ή πρακτική βοήθεια.

5. Το Υπουργείο Ανάπτυξης μεριμνά για την κοινοποίηση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή των σημαντικών ελληνικών διοικητικών ή δικαστικών αποφάσεων για την επίλυση διαφορών στο πλαίσιο των υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας, καθώς και πληροφοριών σχετικά με τις πρακτικές, τα συναλλακτικά ήθη και τα έθιμα που αφορούν το ηλεκτρονικό εμπόριο στην Ελλάδα.

Αρθρο 19. Κυρώσεις.

Οι παραβάτες των διατάξεων του παρόντος Π.Δ. τιμωρούνται με τις προβλεπόμενες στην παραγρ. 3 του άρθρου 14 του Ν. 2251/94 (ΦΕΚ Α/191) κυρώσεις, καθώς και με τις κυρώσεις που προβλέπονται στον Αγορανομικό Κώδικα όπως αυτός ισχύει.

Αρθρο 20. Πεδίο εφαρμογής.

1. Το παρόν Π.Δ. δεν εφαρμόζεται:

(α) στο φορολογικό τομέα,

(β) σε θέματα σχετικά με τις υπηρεσίες της κοινωνίας της πληροφορίας που καλύπτονται ήδη από τις διατάξεις του Ν. 2472/97 (Α' 50) για την προστασία του ατόμου από την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών, και από τις διατάξεις του Ν. 2774/99 (Α'287) περί επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και προστασίας της ιδιωτικής ζωής στον τηλεπικοινωνιακό τομέα,

(γ) σε θέματα που αφορούν συμφωνίες ή πρακτικές διεπόμενες από τη νομοθεσία περί καρτέλ,

(δ) στις εξής δραστηριότητες των υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας:

τις δραστηριότητες συμβολαιογράφων ή αντίστοιχων επαγγελμάτων εφόσον συνεπάγονται άμεση και ειδική σύνδεση με την άσκηση δημόσιας εξουσίας,

την εκπροσώπηση πελάτη και υπεράσπιση των συμφερόντων του ενώπιον των δικαστηρίων,

τη συμμετοχή σε τυχερά παιγνίδια στα οποία ο παίκτης στοιχηματίζει χρηματική αξία, συμπεριλαμβανομένων των λαχείων και των στοιχημάτων.

2. Η εφαρμογή του παρόντος Π.Δ. δεν μπορεί να θίξει μέτρα που λαμβάνονται σε κοινοτικό ή εθνικό επίπεδο, τηρουμένου του κοινοτικού δικαίου , με σκοπό την προώθηση της πολιτιστικής και γλωσσικής πολυμορφίας και την προάσπιση του πλουραλισμού.

3. Καμιά διάταξη του παρόντος Π.Δ. δεν μπορεί να ερμηνευθεί κατά τρόπο που να θίγει το επίπεδο προστασίας ιδίως της δημόσιας υγείας και των συμφερόντων του καταναλωτή όπως θεσπίζεται σε κοινοτικές πράξεις και στις εθνικές νομοθεσίες που εκδόθηκαν κατ' εφαρμογή τους στο μέτρο που δεν περιορίζεται έτσι η ελευθερία παροχής υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας.

Αρθρο 21.

Η ισχύς του παρόντος διατάγματος αρχίζει από 17.1.2002.

 

Αρχές του δικαίου για το Διαδίκτυο, δικαιοδοσία δικαστηρίων, εφαρμοστέο δίκαιο.   

 

Α. Η πρόσβαση στο Διαδίκτυο είναι ελεύθερη.

Η έναρξη παροχής υπηρεσιών πρόσβασης στο Διαδίκτυο υπόκειται σε ειδική άδεια, η οποία εκδίδεται από την Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων (ΕΕΤΤ) για της τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες (εκχώρηση ονόματος χώρου).

Τις κατευθυντήριες γραμμές χαράσσει το Υπουργείο Μεταφορών και Επικοινωνιών, μαζί με την ΕΕΤΤ, ώστε η άσκηση των τηλεπικοινωνιακών δραστηριοτήτων να γίνεται με βάση τις αρχές της αντικειμενικότητας, της διαφάνειας, της ίσης μεταχείρισης και της αποφυγής διακρίσεων μεταξύ τηλεπικοινωνιακών φορέων, επιχειρήσεων και προσώπων.

Β. Δικαιώματα χρήστη.

Κάθε χρήστης έχει δικαίωμα σύνδεσης με το Διαδίκτυο, ακώλυτης χρήσης των παρεχομένων τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών, δικαίωμα να διατηρεί εμπιστευτικό και απόρρητο τον χαρακτήρα των επικοινωνιών του και δικαίωμα ίσης μεταχείρισης από τους παροχείς πρόσβασης, για οποιαδήποτε παρεχόμενη υπηρεσία.

Γ. Υποχρεώσεις χρήστη.

Κατά την χρήση του διαδικτύου πρέπει να λαμβάνεται σοβαρά υπ όψιν, ο δημιουργός, ο καταναλωτής, ο ελεύθερος ανταγωνισμός, η προστασία των προσωπικών δεδομένων και του απορρήτου των τηλεπικοινωνιών.

Δ. Νομικές διατάξεις ρύθμισης της συμπεριφοράς των χρηστών.

Δεν υπάρχει ενιαία νομική ρύθμιση, που να αναφέρεται αποκλειστικά σε θέματα του Διαδικτύου και να ρυθμίζει τη συμπεριφορά των χρηστών, τόσο από την πλευρά του αστικού και διοικητικού δικαίου, όσο και από την πλευρά του ποινικού δικαίου.

1) Το πρώτο θέμα, που γεννάται από τις παρεχόμενες υπηρεσίες, είναι το θέμα της διεθνούς δικαιοδοσίας των δικαστηρίων.  

α) Στο θέμα αυτό εφαρμογή έχει ο Κανονισμός 44/2001 ΕΚ, σύμφωνα με τον οποίον στις διεθνείς ηλεκτρονικές συμβάσεις ισχύει η συμφωνία μεταξύ των συμβαλλομένων περί της δικαιοδοσίας συγκεκριμένου δικαστηρίου, εφ όσον η συμφωνία έγινε γραπτώς.

Οποιαδήποτε ηλεκτρονική συμφωνία, που εμφανίζει κάποια διάρκεια, θεωρείται έγγραφη. Συμφωνίες με ηλεκτρονικό τρόπο, που καθορίζουν την δικαστική δικαιοδοσία, θεωρούνται επίσης και εκείνες που μπορούν να μεταβιβαστούν με ένα μέσο, όπως CD, DVD, γιατί αυτές γίνονται αποδεκτές με το πάτημα ενός πλήκτρου, ή μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.

β) Εάν δεν υπάρχει γραπτή, με την παραπάνω έννοια, συμφωνία, τότε η δικαστική δικαιοδοσία ρυθμίζεται, ή από τον τόπο κατοικίας του εναγόμενου,  ή από τον τόπο στον οποίο γεννήθηκε η διαφορά.

Επομένως αν δεν επιτευχθεί συμφωνία μεταξύ των μερών, τότε ο ενάγων μπορεί να επιλέξει το αρμόδιο δικαστήριο μεταξύ του δικαστηρίου της κατοικίας του εναγόμενου και του δικαστηρίου του τόπου που βρίσκεται η συμβατική υποχρέωση στην οποία βασίζεται η αγωγή.

Η οδηγία 2000/31/ΕΚ, υποχρεώνει τους παροχείς υπηρεσιών να προσφέρουν στους πελάτες τους εύκολη πρόσβαση στα στοιχεία τους, όπως όνομα και γεωγραφική διεύθυνση.

γ) Υπάρχει και μία άλλη δυνατότητα. Να ασκηθεί η αγωγή στο δικαστήριο του τόπου από όπου το αγαθό, ή υπηρεσία, προμηθεύεται. Η δυνατότητα αυτή έχει την αδυναμία ότι ο  τόπος που βρίσκεται εγκατεστημένος ο server μπορεί να είναι τρίτη χώρα.

2) Το δεύτερο θέμα, που γεννάται, είναι το θέμα του εφαρμοστέου δικαίου.

α) Κατά το ελληνικό δίκαιο στην δικαιοδοσία των ελληνικών δικαστηρίων υπάγονται ημεδαποί και αλλοδαποί, εφόσον υπάρχει αρμοδιότητα ελληνικού δικαστηρίου.  

β) Αν υπάρχει αρμοδιότητα ελληνικού δικαστηρίου, σύμφωνα με τα παραπάνω, οι διαφορές ρυθμίζονται από το δίκαιο στο οποίο υποβλήθηκαν τα μέρη. Ισχύει δηλαδή η αρχή της αυτονομίας των συμβαλλομένων, να επιλέξουν το δίκαιο, που αυτοί θέλουν να εφαρμοστεί, για να λυθούν οι διαφορές των.

γ) Αν οι συμβαλλόμενοι δεν υποβάλουν τους εαυτούς τους σε συγκεκριμένο δίκαιο, τότε εν αμφιβολία, εφαρμόζεται το δίκαιο που αρμόζει στη σύμβαση. Εναπόκειται δηλαδή στον δικαστή να εκτιμήσει την υπό κρίση σύμβαση και να προσδιορίσει το εφαρμοστέο δίκαιο.

3)  Το επόμενο θέμα, που γεννάται, είναι ποιες διατάξεις του ελληνικού δικαίου θα εφαρμόσει ο δικαστής.

Επί του θέματος δεν υπάρχει ειδική νομοθετική ρύθμιση.

α) Η μόνη ειδική νομοθετική ρύθμιση είναι η ρύθμιση περί του ηλεκτρονικού εμπορίου (πδ. 131/2003)

Σύμφωνα με το πδ. 131/2003 «για την προσαρμογή στην Οδηγία 2000/31 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με ορισμένες νομικές πτυχές των υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας, ιδίως του ηλεκτρονικού εμπορίου στην εσωτερική αγορά», ως «Εμπορικές επικοινωνίες» ορίζονται οι μορφές επικοινωνίας, που αποσκοπούν να προωθήσουν, άμεσα ή έμμεσα, αγαθά, ή υπηρεσίες ή την εικόνα μιας επιχείρησης, ενός οργανισμού, ή ενός προσώπου, που ασκεί εμπορική, βιομηχανική ή βιοτεχνική δραστηριότητα, ή νομοθετικώς κατοχυρωμένο επάγγελμα.

Δεν συνιστούν «εμπορική επικοινωνία», α) τα στοιχεία που επιτρέπουν την άμεση πρόσβαση στη δραστηριότητα της εν λόγω επιχείρησης, του οργανισμού, ή του προσώπου, ιδίως το όνομα του τομέα, ή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και β) οι επικοινωνίες που αφορούν αγαθά, υπηρεσίες, ή την εικόνα της εν λόγω επιχείρησης, του οργανισμού, ή του προσώπου, οι οποίες πραγματοποιούνται κατά τρόπο ανεξάρτητο από τη θέληση τους, ιδίως χωρίς οικονομικό αντάλλαγμα.

Η ρύθμιση δεν καλύπτει κανόνες σχετικούς με τα αγαθά, αυτά καθαυτά, την παράδοση των αγαθών και τις υπηρεσίες που δεν παρέχονται με ηλεκτρονικά μέσα.

Πέραν αυτού του νομοθετήματος οι ανακύπτουσες αστικές, διοικητικές και ποινικές κυρώσεις της συμπεριφοράς του χρήστη ρυθμίζονται από το κοινό δίκαιο.

Στο θέμα των αστικών και διοικητικών κυρώσεων.

β) Νόμος 2123/1993, περί πνευματικής ιδιοκτησίας και τα συγγενικά δικαιώματα.

γ) Νόμος 2246/1994, για την οργάνωση και λειτουργία του τομέα των τηλεπικοινωνιών.

δ) Νόμος 2251/1994, για την προστασία των καταναλωτών.

ε) Νόμος 2774/99, για την προστασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα στον τηλεπικοινωνιακό τομέα.

στ) Νόμος 2472/1997, για την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα.

ζ) ΚΥΑ Ζ1-496/2000, για την προστασία των καταναλωτών για τις εξ αποστάσεως συμβάσεις.

η) Οι διατάξεις νόμων για τα συγγραφικά δικαιώματα, τα συγγενικά δικαιώματα, τα δικαιώματα που προβλέπει η οδηγία 87/54/ΕΟΚ σχετικά με τη νομική προστασία των τοπογραφικών προϊόντων ημιαγωγών και η οδηγία 96/9/ΕΚ σχετικά με την νομική προστασία των βάσεων δεδομένων καθώς και τα δικαιώματα βιομηχανικής ιδιοκτησίας στη διαφήμιση κινητών αξιών σύμφωνα με το άρθρο 44 παρ. 2 της οδηγίας 85/611/ΕΟΚ για το συντονισμό των νομοθετικών κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά με ορισμένους οργανισμούς συλλογικών επενδύσεων σε κινητές αξίες (ΟΣΕΚΑ)

Στο θέμα της ποινικής τιμωρίας του χρήστη.

θ) Το άρθρο 370 Β του Ποινικού Κώδικα. Προβλέπει.   

«1. Όποιος αθέμιτα αντιγράφει, αποτυπώνει, χρησιμοποιεί, αποκαλύπτει σε τρίτον ή οπωσδήποτε παραβιάζει στοιχεία ή προγράμματα υπολογιστών, τα οποία συνιστούν κρατικά, επιστημονικά ή επαγγελματικά απόρρητα ή απόρρητα επιχείρησης του δημοσίου ή ιδιωτικού τομέα, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών. Ως απόρρητα θεωρούνται και εκείνα που ο νόμιμος κάτοχός τους, από δικαιολογημένο ενδιαφέρον τα μεταχειρίζεται ως απόρρητα, ιδίως όταν έχει λάβει μέτρα για να παρεμποδίζονται τρίτοι να λάβουν γνώση τους.

2. Αν ο δράστης είναι στην υπηρεσία του κατόχου των στοιχείων, καθώς και αν το απόρρητο είναι ιδιαίτερα μεγάλης οικονομικής σημασίας, επιβάλλεται φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους.

3. Αν πρόκειται για στρατιωτικό ή διπλωματικό απόρρητο ή για απόρρητο που αναφέρεται στην ασφάλεια του κράτους, η κατά την παράγραφο 1 πράξη τιμωρείται κατά τα άρθρα 146 και 147.

4. Οι πράξεις που προβλέπονται στις παραγράφους 1 και 2 διώκονται ύστερα από έγκληση.»

ι) Το άρθρο 370 Γ του Ποινικού Κώδικα. Προβλέπει.

«1. Όποιος χωρίς δικαίωμα αντιγράφει ή χρησιμοποιεί προγράμματα υπολογιστών, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι έξι μήνες και με χρηματική ποινή διακοσίων ενενήντα (290) ευρώ έως πέντε χιλιάδων εννιακοσίων (5.900) ευρώ.

2. Όποιος αποκτά πρόσβαση σε στοιχεία που έχουν εισαχθεί σε υπολογιστή ή σε περιφερειακή μνήμη υπολογιστή ή μεταδίδονται με συστήματα τηλεπικοινωνιών, εφόσον οι πράξεις αυτές έγιναν χωρίς δικαίωμα, ιδίως με παραβίαση απαγορεύσεων ή μέτρων ασφάλειας που είχε λάβει ο νόμιμος κάτοχός τους, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι τρεις μήνες ή με χρηματική ποινή τουλάχιστον "είκοσι εννέα (29) ΕΥΡΩ". Αν η πράξη αναφέρεται στις διεθνείς σχέσεις ή στην ασφάλεια του κράτους, τιμωρείται κατά το άρθρο 148.

3. Αν ο δράστης είναι στην υπηρεσία του νόμιμου κατόχου των στοιχείων, η πράξη της προηγούμενης παραγράφου τιμωρείται μόνο αν απαγορεύεται ρητά από εσωτερικό κανονισμό ή από έγγραφη απόφαση του κατόχου ή αρμόδιου υπαλλήλου του.

4. Οι πράξεις των παραγράφων 1 έως 3 διώκονται ύστερα από έγκληση.»

ια) Το άρθρο 386 Α του Ποινικού Κώδικα. Προβλέπει.

« Οποιος, με σκοπό να προσπορίσει στον εαυτό του ή σε άλλον παράνομο περιουσιακό όφελος, βλάπτει ξένη περιουσία, επηρεάζοντας τα στοιχεία υπολογιστή είτε με μη ορθή διαμόρφωση του προγράμματος είτε με επέμβαση κατά την εφαρμογή του είτε με χρησιμοποίηση μη ορθών ή ελλιπών στοιχείων είτε με οποιονδήποτε άλλο τρόπο, τιμωρείται με τις ποινές του προηγούμενου 686 άρθρου. Περιουσιακή βλάβη υφίσταται και αν τα πρόσωπα που την υπέστησαν είναι άδηλα. Για την εκτίμηση του ύψους της ζημίας είναι αδιάφορο αν οι παθόντες είναι ένα ή περισσότερα πρόσωπα.».

Χρίστος Καραμπάγιας | Μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών