Οι αποφάσεις της εκουσίας δικαιοδοσίας δεν αποτελούν δεδικασμένο. Τριτανακοπή κατά αποφάσεων εκούσιας δικαιοδοσίας.

 

ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΑΤΡΩΝ  95/2002

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Οι αποφάσεις που εκδίδονται κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας δεν αποτελούν δεδικασμένο, είναι όμως απαράδεκτη κάθε αίτηση που έχει το αυτό αντικείμενο.

Επί εκούσιας δικαιοδοσίας οι αποφάσεις που αποφαίνονται οριστικά, εφόσον δεν ορίζεται διαφορετικά, μπορούν με αίτηση διαδίκου μετά τη δημοσίευσή τους, να ανακληθούν ή να μεταρρυθμιστούν από το δικαστήριο που τις εξέδωσε, αν προκύψουν νέα πραγματικά περιστατικά ή μεταβληθούν οι συνθήκες κάτω από τις οποίες εκδόθηκαν.

Αν κάποιος δεν έλαβε μέρος, ή δεν προσκλήθηκε σε δίκη κατά την οποία εκδόθηκε απόφαση κατά τη διαδικασία της εκουσίας δικαιοδοσίας, μπορεί να τριτανακόψει την απόφαση και να ζητήσει την ακύρωση της, αν προξενεί βλάβη σ' αυτόν, ή θέτει σε κίνδυνο τα έννομα συμφέροντα του.

Ο τριτανακόπτων δεν απαιτείται να επικαλεστεί δόλο ή συμπαιγνία των αρχικών διαδίκων, αλλά αρκεί να επικαλεστεί ότι υφίσταται βλάβη, ή κίνδυνος των συμφερόντων του από την προσβαλλόμενη απόφαση.

 

ΑΠΟΦΑΣΗ

ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΑΤΡΩΝ  95/2002

Απόσπασμα……Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 583, 586 και 773 ΚΠολδ, προκύπτει ότι αν κάποιος δεν έλαβε μέρος ή δεν προσκλήθηκε σε δίκη κατά την οποία εκδόθηκε απόφαση κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας, μπορεί να τριτανακόψει την απόφαση αυτή και να ζητήσει την ακύρωση της αν προξενεί βλάβη σ' αυτόν ή θέτει σε κίνδυνο τα έννομα συμφέροντα του. Εξάλλου, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 748 παρ. 3,752, 753 παρ. 1 και 761 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι κατά την ανωτέρω διαδικασία ο καθού η αίτηση δεν προσλαμβάνει την ιδιότητα του διαδίκου με μόνη την απεύθυνση της αίτησης εναντίον του, αν δεν κλητεύθηκε ύστερα από διαταγή του Δικαστηρίου, δεν προσκλήθηκε ή δεν άσκησε παρέμβαση στη δίκη. Συνεπώς, εκείνος τον οποίο αφορά το ρυθμιστικό μέτρο, το οποίο διατάσσεται κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας και από ουσιαστική έννοια τυγχάνει διάδικος, εντούτοις δεν κατέστη τέτοιος κατά τον προεκτεθέντα τρόπο, έχει δικαίωμα τριτανακοπής (ΑΠ 1305/ 94 Ελ.Δικ.. 37.638.ΑΠ 646/78 ΝοΒ 24.50, ΕΑ 2295/98 Ελ.Δικ. 39, 617 ΕΑ 5847/98 Ελ.Δικ. 40.1376). Επομένως, ο πρώτος λόγος της έφεσης, ότι η εκκαλούμενη απόφαση εσφαλμένα δέχθηκε την τριτανακοπή, ενώ έπρεπε να απορρίψει αυτή ως απαράδεκτη, επειδή η αίτηση περί συντηρητικής κατασχέσεως του ως άνω εργολαβικού ανταλλάγματος στρεφόταν και εναντίον της τριτανακόπτουσας και ως εκ τούτου αυτή κατέστη διάδικος και δεν είναι τρίτη, πρέπει να απορριφθεί ως μη νόμιμος. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 778 και 758 ΚΠολΔ, κατά το τελευταίο των οποίων επί εκούσιας δικαιοδοσίας οι αποφάσεις που αποφαίνομαι οριστικά, εφόσον δεν ορίζεται διαφορετικά, μπορούν με αίτηση διαδίκου, μετά τη δημοσίευσή τους, να ανακληθούν ή να μεταρρυθμιστούν από το δικαστήριο που τις εξέδωσε, αν προκύψουν νέα πραγματικά περιστατικά ή μεταβληθούν οι συνθήκες κάτω από τις οποίες εκδόθηκαν, σαφώς συνάγεται ότι οι αποφάσεις που εκδίδονται κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας δεν αποτελούν δεδικασμένο κατά την έννοια του άρθρου 321 Επ.ΚπολΔ, είναι όμως απαράδεκτη κάθε, αίτηση που έχει το αυτό αντικείμενο (ΑΠ 26/87 Ελ,Δικ. 29.119, ΑΓΓ1084/ 82 31.1165, ΑΠ 795/79 ΝοΒ 28.71). Γι'αυτό, δεν εφαρμόζονται επί εκουσίας δικαιοδοσίας οι περί δεδικασμένου διατάξεις των άρθρων 322 και 331 ΚΠολΔ, πρέπει δε να αποκλεισθεί και η αρνητική εκδήλωση του δεδικασμένου η διατυπωμένη στο άρθρο 330 του ίδιου κώδικα (ΕΑ 5847/98 Ελ. Δ 140.1 376, ΕΑ 10609/90 Ελ. Δικ. 32.1071, ΕΑ 2843/78 Δίκη 9.432, Μπρακατσούλα. Η εκουσία δικαιοδοσία σελ. 163 επ). Συνεπώς και στην περίπτωση αυτή, ο τριτανακόπτων δεν απαιτείται να επικαλεστεί δόλο ή συμπαιγνία των αρχικών διαδίκων (άρθρο 586 παρ. 2 ΚΠολΔ), αλλά αρκεί να επικαλεστεί ότι υφίσταται βλάβη ή κίνδυνος των συμφερόντων του από την προσβαλλόμενη απόφαση (βλ. Κονδύλη Το δεδικασμένο κατά του ΚΠολΔ σελ. 45 εδ. α' και περαιτέρω παραπομπές) Ειδικότερα, προκειμένου περί αποφάσεως, που εκδόθηκε κατά τη διαδικασία της εκούσιας διαδικασίας αυτή δεσμεύει δια της διαπλαστικής της ενέργειας, υπό την έννοια ότι, εφόσον υπάρχει τέτοια απόφαση, κάθε τρίτος υποχρεούται να δεχθεί την επελθούσα μ' αυτή διάπλαση. Αν όμως έχει έννομο συμφέρον δικαιούται να ασκήσει τριτανακοπή, ισχυριζόμενος ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις προς έκδοση της αποφάσεως ή ότι εάν ακούονταν οι απόψεις του το δικαστήριο θα χρησιμοποιούσε διαφορετικά τη διακριτική του εξουσία (βλ. Κονδύλη ο.π. σελ. 45 επ., Κων/vou Καλαβρού Ζητήματα Δεδικασμένου διαπλαστικής ενέργειας και τριτανακοπής Ελ.Δικ. 28.1185 ιδίως σελ. 1198, Ματθία: Ελ.Δικ. 28.906, πρβλ. Ολ,ΑΠ 36/87, ΕΑ 5847/98 απ ΕΑ 8565/81 Ελ.Δικ. 28.867). 

Χρίστος Καραμπάγιας | Μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών