Οχήματα που εισέρχονται από χωματόδρομο σε χωματόδρομο.

 

 

ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ 2550/20121

ΠΕΡΙΛΗΨΗ 

Στην εξαίρεση από τον κανόνα της εκ δεξιών προτεραιότητας δεν περιλαμβάνεται η περίπτωση κατά την οποία οχήματα εισέρχονται από χωματόδρομο σε χωματόδρομο.

 

ΑΠΟΦΑΣΗ

ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ 2550/20121

 

Απόσπασμα….. Ο ισχυρισμός των εναγομένων ότι ο ενάγων έπρεπε να παραχωρήσει προτεραιότητα στο οδηγούμενο από τον πρώτο εναγόμενο όχημα, διότι εισήλθε από χωματόδρομο σε χωματόδρομο και επομένως, δεν ισχύει η εκ δεξιών προτεραιότητα, πρέπει να απορριφθεί, καθόσον από το συνδυασμό των διατάξεων των παρ. 4 και 5 του άρθρου 26 του ΚΟΚ (ν. 2696/1999), προκύπτει, ότι στους κόμβους, που κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 2 παρ.1 του ίδιου Κώδικα, αποτελούν: οι ισόπεδες συμβολές, διακλαδώσεις ή διασταυρώσεις οδών, περιλαμβανομένων και των ελεύθερων χώρων που σχηματίζονται από αυτές, όταν δεν υπάρχει σήμανση, η προτεραιότητα ανήκει σ' αυτόν που έρχεται από τα δεξιά. Εξαίρεση από αυτόν τον κανόνα αναγνωρίζεται μόνο στις περιοριστικώς αναφερόμενες στην εν λόγω διάταξη περιπτώσεις α)αυτών που κυκλοφορούν στους αυτοκινητοδρόμους, εθνικές οδούς ή οδούς ταχείας κυκλοφορίας και β)τα σιδηροδρομικά ή τροχιοδρομικά οχήματα, που έχουν, σε κάθε περίπτωση, προτεραιότητα, γ) αυτών που εισέρχονται σε οδό από χωματόδρομο, μονοπάτια, παρόδια ιδιοκτησία, χώρο σταθμεύσεως και σταθμούς ανεφοδιασμού και εξυπηρετήσεως, που οφείλουν να παραχωρούν προτεραιότητα σε αυτούς που κινούνται στην οδό, δ)αυτών που εκκινούν ή κινούνται προς τα πίσω, όπου αυτό επιτρέπεται, που οφείλουν να παραχωρούν προτεραιότητα. Στην πιο πάνω εξαίρεση δεν περιλαμβάνεται η περίπτωση κατά την οποία οχήματα εισέρχονται από χωματόδρομο σε χωματόδρομο, διότι ούτε ρητά στο νόμο αναφέρεται αυτή η περίπτωση, ούτε και κατ' αναλογία μπορεί να ενταχθεί στην εξαίρεση. Από όλα τα ανωτέρω, αποδεικνύεται ότι το ένδικο ατύχημα οφείλεται σε αποκλειστική υπαιτιότητα του πρώτου εναγόμενου ,αφού αυτός δεν επέδειξε την προσοχή που όφειλε και μπορούσε να επιδείξει, κάτω υπό τις ίδιες περιστάσεις, ο μέσος συνετός οδηγός, αλλά από έλλειψη προσοχής και επιτηδειότητας κατά την οδήγηση, ενώ είχε πρόθεση να επιχειρήσει αριστερή στροφή, όταν πλησίασε στην ισόπεδη διασταύρωση των δύο οδών, αντί να αναμείνει τη διέλευση του οχήματος του ενάγοντος το οποίο είχε προτεραιότητα σε σχέση με τη δική του πορεία, ως εκ δεξιών κινούμενο, καθώς στη εν λόγω διασταύρωση δεν υπήρχε σήμανση αλλά παρόλο, μάλιστα, που είχε αντιληφθεί το οδηγούμενο από τον ενάγοντα όχημα, πιστεύοντας ότι θα το αποφύγει, επιχείρησε αιφνιδιαστικά την αριστερή στροφή, με αποτέλεσμα να παρεμβληθεί και να ανακόψει την πορεία του οδηγούμενου από τον ενάγοντα οχήματος , το οποίο κινούνταν κανονικά και είχε προτεραιότητα (άρθρ. 12 παρ.1, 26 παρ. 5 ΚΟΚ). Αντίθετα, δεν αποδείχθηκε ο ενάγων βαρύνεται με οποιαδήποτε υπαιτιότητα για την πρόκληση του ενδίκου ατυχήματος, διότι επέδειξε την προσοχή και επιμέλεια που όφειλε και μπορούσε να καταβάλει ο μέσος συνετός οδηγός υπό τις ίδιες συνθήκες, αφού κινούνταν με ταχύτητα κανονική για τις περιστάσεις, έχοντας προτεραιότητα σε σχέση με την πορεία του αυτοκινήτου, του οποίου την αιφνίδια στροφή προς τα αριστερά ούτε όφειλε ούτε μπορούσε να προβλέψει, αφού, εύλογα ανέμενε ότι ο οδηγός του αυτοκινήτου θα «σεβόταν» την προτεραιότητά του, όταν, παρά δε τις προσπάθειες που έκανε (μείωση της ταχύτητας του), δεν είχε τα αναγκαία περιθώρια χρόνου, ώστε να αποφύγει τη σύγκρουση, απορριπτομένων των περί του αντιθέτου ισχυρισμών των εναγομένων και τη προβληθείσας εκ μέρους τους ένστασης συνυπαιτιότητας του ενάγοντος στην πρόκληση του ενδίκου ατυχήματος…. 

Χρίστος Καραμπάγιας | Μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών