Καταχρηστική κατάσχεση ακινήτου, λόγω προφανούς δυσαναλογίας μεταξύ της αξίας του ακινήτου που κατασχέθηκε και της απαίτησης του επισπεύδοντος.

 

ΕΦΕΤΕΙΟ ΛΑΡΙΣΗΣ  29/2008

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Δεν υφίσταται προφανής δυσαναλογία μεταξύ της αξίας του ακινήτου που κατασχέθηκε και της απαιτήσεως της καθ ης η ανακοπή, ώστε να είναι καταχρηστική η κατάσχεση του επίδικου ακινήτου, αφού η σύγκριση δεν πρέπει να γίνει μόνο μεταξύ της απαιτήσεως του δανειστή και της αξίας εκτιμήσεως του κατασχεθέντος, αλλά θα πρέπει να συνεκτιμηθούν, το τελικό καθαρό πλειστηρίασμα και οι απαιτήσεις των υπόλοιπων αναγγελθέντων δανειστών, αφού τελικά το πλειστηρίασμα κατανέμεται μεταξύ όλων των δανειστών.

Δεν είναι καταχρηστική η επιλογή της καθ ης η ανακοπή να προβεί στην κατάσχεση του ακινήτου, γιατί  εν όψει του συνόλου των αναγγελθέντων απαιτήσεων και του τελικού πλειστηριάσματος, που η εκπλειστηρίαση των κινητών θα απέδιδε, δεν θα ήταν εφικτή η ικανοποίησή της.

 

ΑΠΟΦΑΣΗ

ΕΦΕΤΕΙΟ ΛΑΡΙΣΗΣ  29/20081.

Απόσπασμα…….Οι εφεσίβλητοι με την ανακοπή τους, την οποία απηύθυναν ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λάρισας κατά της εκκαλούσας, ζήτησαν, για όσους λόγους επικαλέσθηκαν, την ακύρωση των πράξεων της αναγκαστικής εκτελέσεως που επισπεύδονταν εναντίον τους και συγκεκριμένα την ακύρωση της έκθεσης αναγκαστικής κατάσχεσης ακινήτου και της περίληψης αυτής. Το Μονομελές Πρωτοδικείο Λάρισας με την υπ αριθ….απόφασή του δέχθηκε την ανακοπή και ακύρωσε την εκτέλεση. Κατά της αποφάσεως αυτής άσκησε έφεση η καθής η ανακοπή και παραπονείται για εσφαλμένη εφαρμογή του νόμο και κακή εκτίμηση των αποδείξεων, ζητώντας να εξαφανισθεί ώστε να απορριφθεί η ανακοπή των αντιδίκου της στο σύνολό της. 3. Από τις καταθέσεις των μαρτύρων, την χωρίς όρκο εξέταση του πρώτου ανακόπτοντος στο ακροατήριο του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου (βλ. πρακτικά συνεδριάσεως) και όλα τα έγγραφα που οι διάδικοι προσκομίζουν και επικαλούνται αποδείχθηκαν τα ακόλουθα: Οι ανακόπτοντες οφείλουν δυνάμει της υπ αριθ….διαταγής πληρωμής του δικαστή του μονομελούς πρωτοδικείου Λάρισας να καταβάλλουν, εις ολόκληρον ο καθένας, στην καθής η ανακοπή κεφάλαιο 10.094 ευρώ με το νόμιμο τόκο από την 20.3.2001. Με βάση τον τίτλο αυτό η καθής η ανακοπή κατάσχεσε με την υπ αριθ. 219/21.12.2001 έκθεση αναγκαστικής κατασχέσεως του δικαστικού επιμελητή…….ένα ακίνητο (αγροτεμάχιο) των ανακοπτόντων 8.063 τ.μ. στη θέση…….της κτηματικής περιφέρειας…….. η αξία του οποίου ορίσθηκε (μετά από διόρθωση της αρχικής εκτιμήσεως με δικαστική απόφαση) μαζί με τα επικείμενα κτίσματα σε 190.754 ευρώ. Το ακίνητο αυτό πλειστηριάσθηκε την 29.9.2004 αντί πλειστηριάσματος 96.000 ευρώ και κατακυρώθηκε στην καθής η ανακοπή. Στο πλειστηριασμό είχαν αναγγελθεί και άλλοι, πλην της καθής η ανακοπή, δανειστές και συγκεκριμένα: Η  Τράπεζα…..για απαίτηση κεφαλαίου 149.042 ευρώ, η Τράπεζα…..για απαίτηση κεφαλαίου 5.425 ευρώ, η…..για απαίτηση κεφαλαίου 2.853 ευρώ, ο……για απαίτηση 3.293 ευρώ, ο…..για απαίτηση 1.625 ευρώ και το Ελληνικό Δημόσιο για απαίτηση κεφαλαίου 12.463 ευρώ. Ο συμβολαιογράφος, αφού αφαίρεσε 4.126 ευρώ ως έξοδα εκτελέσεως, στο υπόλοιπο κατέταξε προνομιακά την…. Τράπεζα….για 79.409 ευρώ και το Ελληνικό Δημόσιο για 12.463 ευρώ. Συνεπώς η απαίτηση της καθής η ανακοπή δεν ικανοποιήθηκε. Με βάση τα περιστατικά αυτά δεν υφίσταται προφανής δυσαναλογία μεταξύ της αξίας του ακινήτου που κατασχέθηκε και της απαιτήσεως της καθής η ανακοπή ώστε να είναι καταχρηστική η κατάσχεση του επίδικου ακινήτου, όπως αβάσιμα υποστηρίζουν οι ανακόπτοντες, αφού η σύγκριση δεν πρέπει να γίνει μόνο μεταξύ της απαιτήσεως του δανειστή και της αξίας εκτιμήσεως του κατασχεθέντος, αλλά θα πρέπει να συνεκτιμηθούν α) το τελικό καθαρό πλειστηρίασμα και β) οι απαιτήσεις των υπόλοιπων (αναγγελθέντων) δανειστών, αφού τελικά το πλειστηρίασμα κατανέμεται μεταξύ όλων των δανειστών.  Με βάση τα ανωτέρω δεδομένα το ακίνητο που η καθής η ανακοπή κατάσχεσε όχι μόνο δεν ήταν δυσανάλογο ως προς την αξία του με το σύνολο των χρεών των ανακοπτόντων, αλλά αντίθετα ανεπαρκές (όπως αποδείχθηκε) για την ικανοποίησή της. Επίσης, ναι μεν η ομόρρυθμη εταιρία με την επωνυμία…..μαζί με την οποία οι ανακόπτοντες ενέχονται ως ομόρρυθμα μέλη για το επίδικο χρέος, είχε στην κυριότητά της διάφορα αυτοκίνητα και συγκεκριμένα το υπ αριθ….κλειστό φορτηγό, το υπ αριθ…..φορτηγό-ψυγείο, το υπ αριθ…..κλειστό φορτηγό, το υπ αριθ….φορτηγό-ψυγείο, το υπ αριθ…..φορτηγό-ψυγείο, το υπ αριθ……ΙΧΕ και ο πρώτος ανακόπτων το υπ αριθ….. αγροτικό μηχάνημα και το υπ αριθ….. ΙΧΕ αυτοκίνητο, συνολικής αξίας 58.000 ευρώ περίπου, επί των οποίων θα μπορούσε να γίνει κατάσχεση για να ικανοποιηθεί η απαίτηση της καθής η ανακοπή, πλην όμως και πάλι η επιλογή της καθής η ανακοπή να προβεί στην κατάσχεση του ακινήτου δεν υπερβαίνει προφανώς τα όρια που διαγράφει το άρθρο 281 ΑΚ για την άσκηση ενός δικαιώματος διότι (πλην του ότι τα κινητά αυτά δεν ήταν γνωστά σ αυτήν και ούτε προσφέρθηκαν από τους οφειλέτες) και πάλι, ενόψει του συνόλου των αναγγελθέντων κατά τα ανωτέρω απαιτήσεων και του τελικού πλειστηριάσματος που η εκπλειστηρίαση των κινητών θα απέδιδε, δεν θα ήταν εφικτή η ικανοποίησή της. Σε καμία λοιπόν περίπτωση δεν συνιστά κατάχρηση δικαιώματος η επιλογή της καθής η ανακοπή να προβεί στην κατάσχεση του ακινήτου των ανακοπτόντων. Επομένως ο δεύτερος λόγος της ανακοπής έπρεπε να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμος. Αντίθετα, η εκκαλούμενη απόφαση έκρινε ότι ο λόγος αυτός της ανακοπής είναι ουσιαστικά βάσιμος και ακύρωσε την εκτέλεση. Κρίνοντας όμως έτσι δεν εκτίμησε ορθά τις αποδείξεις και συνεπώς έσφαλε κατά τα βάσιμα παράπονα της εφέσεως που πρέπει να γίνει δεκτή ως βάσιμη και από ουσιαστική άποψη. 

Χρίστος Καραμπάγιας | Μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών