Αναπροσαρμογή μισθώματος μετά την λήξη της μίσθωσης.

 

ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ  329/2011

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Μετά την κατά οποιοδήποτε τρόπο λήξη της μίσθωσης, εάν ο μισθωτής δεν αποδίδει το μίσθιο, αλλά εξακολουθεί να το παρακρατεί, δεν οφείλει μίσθωμα, αλλά αποζημίωση χρήσης, η οποία ορίζεται ίση με το μέχρι τη λήξη της μίσθωσης μίσθωμα, χωρίς να αποκλείεται και η απαίτηση αυξημένου ποσού, εάν ο εκμισθωτής αποδεικνύει περαιτέρω ζημία.

Το οφειλόμενο, λόγω παρακράτησης του μισθίου μετά τη λήξη της μίσθωσης, ποσό, έστω και αν ορίζεται σε ποσό ίσο με το μίσθωμα, δεν έχει χαρακτήρα μισθώματος, αλλά αποτελεί γνήσια αποζημίωση και συνεπώς δεν υπόκειται σε αναπροσαρμογή, η οποία ισχύει μόνο για τα μισθώματα.

 

ΑΠΟΦΑΣΗ

ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ  329/2011

Απόσπασμα…….. ΙΙ. Κατά το άρθρο 601 ΑΚ ο μισθωτής, για όσο χρόνο παρακρατεί το μίσθιο μετά τη λήξη της μίσθωσης, οφείλει ως αποζημίωση το συμφωνημένο μίσθωμα, χωρίς αυτό να αποκλείει δικαίωμα του εκμισθωτή να απαιτήσει και άλλη περαιτέρω ζημία. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει, ότι, μετά την κατά οποιοδήποτε τρόπο λήξη της μίσθωσης, εάν ο μισθωτής δεν αποδίδει το μίσθιο, αλλά εξακολουθεί να το παρακρατεί, δεν οφείλει μίσθωμα, αλλά αποζημίωση χρήσης, η οποία ορίζεται από τη διάταξη αυτή ίση με το μέχρι τη λήξη της μίσθωσης μίσθωμα, χωρίς να αποκλείεται και η απαίτηση αυξημένου ποσού εάν ο εκμισθωτής αποδεικνύει περαιτέρω ζημία. Το οφειλόμενο, λόγω παρακράτησης του μισθίου μετά τη λήξη της μίσθωσης, ποσό, έστω και αν ορίζεται σε ποσό ίσο με το μίσθωμα, δεν έχει χαρακτήρα μισθώματος, αλλά αποτελεί γνήσια αποζημίωση και συνεπώς δεν υπόκειται στην προβλεπόμενη από το άρθρο 7 του π.δ 34/1995 αναπροσαρμογή, η οποία ισχύει μόνο για τα μισθώματα. Περαιτέρω, ο προβλεπόμενος από το άρθρο 559 αριθμός 8 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως ιδρύεται, αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ως "πράγματα", κατά την έννοια της διάταξης αυτής, θεωρούνται οι αυτοτελείς ισχυρισμοί, που, υπό την προϋπόθεση της νόμιμης πρότασής τους, θεμελιώνουν, καταλύουν ή παρακωλύουν ουσιαστικό ή δικονομικό δικαίωμα, που ασκείται με την αγωγή, ανταγωγή, ένσταση ή αντένσταση (ΟλΑΠ 3/1997). Στην προκείμενη περίπτωση με το μοναδικό λόγο της αναίρεσης προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η προαναφερόμενη από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια, ότι το Εφετείο που δίκασε έφεση της αναιρεσίβλητης εκμισθώτριας κατά της ……απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λάρισας, με την οποία είχε απορριφθεί αγωγή για επιδίκαση διαφοράς μισθωμάτων με τη συμφωνηθείσα αναπροσαρμογή για το μίσθιο κατάστημα που περιγράφεται, για το χρονικό διάστημα από 1-12-2000 έως και το μήνα Ιανουάριο 2004, δεν έλαβε υπόψη του την ένσταση την οποία είχε προτείνει ο αναιρεσείων-εφεσίβλητος ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, αλλά και ενώπιον του εφετείου νομίμως αμυνόμενος κατά της έφεσης, πως η ενάγουσα-εκκαλούσα-αναιρεσίβλητη είχε καταγγείλει την ένδικη μίσθωση κατά το άρθρο 597 ΑΚ με εξώδικη δήλωση που είχε επιδοθεί σ' αυτόν την 1-8-2002 και ότι μετά την επέλευση των αποτελεσμάτων της ανωτέρω καταγγελίας (1-9-2002) δεν οφείλεται μίσθωμα από αυτόν αλλά αποζημίωση χρήσης, η οποία δεν υπόκειται σε αναπροσαρμογή, δεν υφίσταται δήλη ημέρα καταβολής για τον υπολογισμό των τόκων, αλλά απαιτείται όχληση. Από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων και ειδικότερα των προτάσεων του αναιρεσείοντος προκύπτει ότι αυτός πράγματι προέβαλε τον ανωτέρω αυτοτελή ισχυρισμό, που ασκεί επιρροή στην αξίωση της ενάγουσας για το μετά την επικαλούμενη λύση της μίσθωσης χρονικό διάστημα, αμυνόμενος κατά της αγωγής και της έφεσης και από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι το Εφετείο δεν τον έλαβε υπόψη του. Ο μοναδικός λόγος της αναίρεσης από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, επομένως, είναι βάσιμος. ΙΙΙ. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, κατά το μέρος που δεν εξέτασε την προαναφερόμενη ένσταση, και να παραπεμφθεί η υπόθεση κατά το αναιρούμενο μέρος προς εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο Λάρισας, η συγκρότηση του οποίου από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως, είναι δυνατή (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ) και να καταδικασθούν οι κληρονόμοι της αναιρεσίβλητης, ως ηττηθείσες, στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντα.

 

Χρίστος Καραμπάγιας | Μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών