Μισθός ασθένειας ναυτικού και λύση της ναυτολόγησης.

Σύμφωνα με το άρθρο 66 ΚΙΝΔ «ο ναυτικός ασθενήσας, δικαιούται εις μισθόν και νοσηλεύεται δαπάναις του πλοίου, εάν δε η σύμβασις ναυτολογήσεως λυθή λόγω της ασθενείας και νοσηλεύεται ούτος εκτός του πλοίου, δικαιούται εις τα νοσήλεια και εις μισθόν εφ΄ όσον διαρκεί η ασθένεια, ουχί όμως πέραν των τεσσάρων μηνών...».

Η προστασία αυτή, που παρέχεται με τη διάταξη του άρθρου 66 ΚΙΝΔ στον ναυτικό, καλύπτει ολόκληρο τον χρόνο της σχέσης ναυτικής εργασίας από την κατάρτισή της μέχρι τη λήξη της, αφορά δε ασθένεια οποιασδήποτε μορφής και οφειλόμενη σε οποιαδήποτε αιτία, με εξαίρεση τις με ειδικές διατάξεις ρυθμιζόμενες περιπτώσεις.

Ασθένεια, δηλαδή, ασθένεια, που εμφανίστηκε κατά τη διάρκεια της εργασίας του ναυτικού στο πλοίο, θεωρείται ως απότοκος της εργασίας του σε αυτό.

Για την προστασία του ναυτικού που ασθένησε κατά την διάρκεια της ναυτολόγησής του δεν είναι αναγκαία η ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ εργασίας και ασθένειας, σε αντίθεση με την θεμελίωση της αξίωσης που απορρέει από εργατικό ατύχημα ((ΕφΠειρ 678/2004, ΕφΠειρ 400/2008).

Χρίστος Καραμπάγιας | Μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών