Ευθύνη εγγυητή σε αλληλόχρεο λογαριασμό.

 

ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ   1763/2009

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Ο εγγυητής απαίτησης του δανειστή για την καταβολή από μέρους του οφειλέτη του καταλοίπου, που θα προκύψει από τη λειτουργία της σύμβασης πίστωσης με ανοικτό λογαριασμό κατά το κλείσιμο αυτού, ευθύνεται μέχρι του ποσού της κυρίας οφειλής για το οποίο εγγυήθηκε και όχι για χρηματικές απαιτήσεις, που αναφέρονται σε άλλη μεταγενέστερη σύμβαση παροχής πίστωσης προς τον πρωτοφειλέτη, την οποία αυτός δεν εγγυήθηκε, εκτός αν η μεταγενέστερη σύμβαση δεν είναι αυτοτελής, αλλά πρόσθετη (συμπληρωματική), με την οποία απλώς αυξάνεται το ποσό της πίστωσης, χωρίς να επέρχεται άλλη μεταβολή, οπότε ο εγγυητής ευθύνεται για την πληρωμή οποιουδήποτε χρεωστικού καταλοίπου από τη λειτουργία του λογαριασμού και αν ακόμη δεν έλαβε μέρος στην πρόσθετη αυτή σύμβαση, μέχρις όμως του ποσού της πιστώσεως της αρχικής βασικής συμβάσεως, ή και των προσθέτων στη συνέχεια συμβάσεων (όλων ή μερικών) εφόσον και αυτές εγγυήθηκε.

 

ΑΠΟΦΑΣΗ

ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ   1763/2009

Απόσπασμα…..Από τις διατάξεις των άρθρων 361,874 ΑΚ, 112 Εισ,Ν ΑΚ, 669 Εμπ.Ν.., 47 και 64-67 του π.δ. 17.7/ 13.8.1923 "περί ειδικών διατάξεων επί ανωνύμων εταιριών" προκύπτει, ότι αλληλόχρεος (ή ανοικτός ή τρεχούμενος) λογαριασμός, από τον οποίο δημιουργείται μία διαρκής έννομη σχέση, υπάρχει, όταν δύο πρόσωπα, από τα οποία ένα τουλάχιστον είναι έμπορος, συμφωνούν με σύμβαση, όπως μη επιδιώκουν ή διαθέτουν μεμονομένως τις εκατέρωθεν απαιτήσεις από τις μεταξύ τους συναλλαγές, αλλά καταχωρίζουν αυτές σε τρέχοντα λογαριασμό, με μορφή χρεοπιστωτικών κονδυλίων, με σκοπό να οφείλεται το μέλλον να προκύψει από το κλείσιμο του λογαριασμού κατάλοιπο. Από τις διατάξεις αυτές, σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 847, 848 και 851 ΑΚ, προκύπτει περαιτέρω, ότι ο εγγυητής απαιτήσεως του δανειστή για την καταβολή, από μέρους του οφειλέτη του καταλοίπου που θα προκύψει από τη λειτουργία της συμβάσεως πιστώσεως με ανοικτό λογαριασμό, κατά το κλείσιμο αυτού, ευθύνεται, λόγω του παρεπομένου χαρακτήρα της εγγυήσεως, μέχρι του ποσού της κυρίας οφειλής (ήτοι της πιστώσεως), για το οποίο εγγυήθηκε και όχι για χρηματικές απαιτήσεις (κονδύλια του λογαριασμού) που αναφέρονται σε άλλη μεταγενέστερη σύμβαση παροχής πιστώσεως προς τον πρωτοφειλέτη, την οποία αυτός δεν εγγυήθηκε, εκτός αν η μεταγενέστερη σύμβαση δεν είναι αυτοτελής, αλλά πρόσθετη (συμπληρωματική), με την οποία απλώς αυξάνεται το ποσό της πιστώσεως, χωρίς να επέρχεται άλλη μεταβολή, οπότε ο εγγυητής ευθύνεται για την πληρωμή οποιουδήποτε χρεωστικού καταλοίπου από τη λειτουργία του λογαριασμού και αν ακόμη δεν έλαβε μέρος (με την ιδιότητα του εγγυητή) στην πρόσθετη αυτή σύμβαση, μέχρις όμως του ποσού της πιστώσεως της αρχικής βασικής συμβάσεως ή και των προσθέτων στη συνέχεια συμβάσεων (όλων ή μερικών) εφόσον και αυτές εγγυήθηκε. Στην προκειμένη περίπτωση από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων προκύπτουν τα εξής: Με την ανακοπή της η ήδη αναιρεσείουσα, ζήτησε την ακύρωση της ανακοπτόμενης και εις βάρος της εκδοθείσας, μετ' αίτηση της αναιρεσίβλητης διαταγής πληρωμής, επικαλούμενη ότι δεν συνέτρεχε η κατά νόμο απόδειξη της απαίτησης εγγράφως, διότι η από 20.9.1990 σύμβαση εγγύησης, με βάση την οποία εκδόθηκε εις βάρος της η διαταγή πληρωμής, δεν είχε υπογραφεί από αυτή, αλλά νοθεύτηκε, από τους υπαλλήλους της καθής η ανακοπή, ως προς τη χρονολογία και το ποσό της εγγύησης, προγενέστερη από του έτους 1986 σύμβαση την οποία αυτή υπέγραψε εν λευκώ, εγγυηθείσα για οφειλή του συζύγου της μέχρι του ποσού των 516.000 δρχ.. Το εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε, μετ' ανέλεγκτη εκτίμηση των αποδείξεων, ως αποδειχθέντα τα εξής: Δυνάμει της υπ' αριθ. ...συμβάσεως πιστώσεως με ανοικτό τρεχούμενο (αλληλόχρεο) λογαριασμό που καταρτίστηκε ανάμεσα στην ανακόπτουσα εφεσίβλητη Τραπεζιτική Εταιρεία με την επωνυμία…..και το…..σύζυγο της καθής η ανακοπή – εκκαλούσης….ως πιστούχο, ανοίχθηκε υπέρ αυτού πίστωση με εξυπηρετούμενη με ανοικτό (αλληλόχρεο) λογαριασμό ποσού πεντακοσίων δέκα έξι χιλιάδων (516.000) δραχμών που λειτούργησε σύμφωνα με τους όρους που περιέχονται στη σύμβαση αυτή. Η πιο πάνω σύμβαση πιστώσεως (η οποία προσκομίζεται σε πρωτότυπο) συμφωνήθηκε μεταξύ των συμβαλλομένων με το ανώτατο ισχύον όριο τόκου και προμηθειών και με την υποχρέωση να πληρώνεται στο τέλος κάθε τριμήνου κατά το οποίο θα κλείνεται περιοδικά ο λογαριασμός σύμφωνα με το άρθρο 112 ΕισΝΑΚ. Σε περίπτωση που το ποσό των τόκων και προμηθειών δεν καταβληθεί, συμφωνήθηκε να ανατοκίζεται ανά τρίμηνο και να έχει το δικαίωμα η πιστώτρια Τράπεζα να μεταφέρει το ποσό αυτό σε χρέωση του λογαριασμού της πιο πάνω πίστωσης χωρίς να χρειάζεται να ειδοποιήσει τον οφειλέτη. Με την ίδια σύμβαση ρητά συνομολογήθηκε το δικαίωμα της πιστώτριας Τράπεζας να κλείνει οριστικά το λογαριασμό που εξυπηρετεί την πίστωση που ανοίχθηκε, ελεύθερα και οποτεδήποτε, το δε κατάλοιπο του λογαριασμού αν τυχόν κλεισθεί, να είναι απαιτητό με τόκο υπερημερίας ίσο με το ανώτατο που επιτρέπεται για τις τραπεζικές συναλλαγές. Τέλος, συμφωνήθηκε ρητά ότι η οφειλή που προκύπτει από το οριστικό κλείσιμο της πιστώσεως του πιο πάνω πιστούχου προς την πιστώτρια Τράπεζα, θα αποδεικνύεται με απόσπασμα από τα βιβλία της, όπου θα φαίνεται η κίνηση των λογαριασμών της πίστωσης, του αποσπάσματος αυτού αναγνωριζομένου από τον πιο πάνω πιστούχο ότι αποτελεί πλήρη απόδειξη της απαιτήσεως της πιστώτριας Τράπεζας εναντίον του. Στη συνέχεια με τις υπ' αριθ. ..και η εφεσίβλητη σε πρωτότυπο και αποτελούν ένα ενιαίο σύνολο με τη βασική σύμβαση, αυξήθηκε, αντιστοίχως, το ύψος της πιστώσεως κατά 120.000 δραχμές, 714.000 δραχμές και 3.800.000 δραχμές και τέλος μειώθηκε κατά 515.000 δραχμές, με αποτέλεσμα το συνολικό ύψος της πιστώσεως να φθάσει το ποσό των 4.635.000 δραχμών. Επειδή ο πιστούχος, δεν εκπλήρωνε τις υποχρεώσει; του από την πιο πάνω σύμβαση, η πιστώτρια - εφεσίβλητη Τράπεζα….έκλεισε οριστικά στις 24.10-.1991 τον πιο πάνω λογαριασμό, ο οποίος εμφάνιζε την ημερομηνία εκείνη υπόλοιπο ύψους 5.547.178 δραχμών. Με την από 18.11.1991 εξώδικη δήλωση και πρόσκληση, την οποία η πιστώτρια Τράπεζα κοινοποίησε στο…..στις 22 Νοεμβρίου 1991, όπως προκύπτει από την υπ' αριθ. ...έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Πειραιώς ..., γνωστοποίησε σ' αυτόν το κλείσιμο του λογαριασμού που τηρήθηκε μεταξύ της με βάση τις ως άνω συμβάσεις (κυρία και πρόσθετες πράξεις) προσκαλώντας τον ίδιο να της καταβάλει το χρεωστικό υπόλοιπο ύψους πέντε εκατομμυρίων πεντακοσίων σαράντα επτά χιλιάδων εκατόν εβδομήντα οκτώ (5.547.178) δραχμών όπως τούτο (υπόλοιπο) εφαίνετο στα επισυναπτόμενα και συγκοινοποιούμενα αντίγραφα των πιο πάνω λογαριασμών, με τον νόμιμο τόκο υπερημερίας που ισχύει κάθε φορά. Με την από 20 Σεπτεμβρίου 1990 έγγραφη σύμβαση εγγυήσεως (η οποία επίσης προσκομίζεται από την εφεσίβλητη Τράπεζα σε πρωτότυπο), η εκκαλούσα…..σύζυγος του πιστούχου….εγγυήθηκε προς την πιστώτρια Τράπεζα, ως αυτοφειλέτρια, την τήρηση όλων των υποχρεώσεων από την πιο πάνω σύμβαση του οφειλέτη πιστούχου συζύγου της. Συγκεκριμένα, η εκκαλούσα…….με την ως άνω έγγραφη σύμβαση εγγυήσεως, με την οποία ρητά δηλώνει ότι έλαβε γνώση ότι η Τράπεζα άνοιξε, δυνάμει της υπ' αριθ…..συμβάσεως πιστώσεως δι' ανοικτού (αλληλόχρεου) λογαριασμού, πίστωση υπέρ του συζύγου της μέχρι του ποσού των 4.635.000 δραχμών, εγγυήθηκε ανεπιφύλακτα προς την τράπεζα υπέρ του πιστούχου την υπό τούτου εμπρόθεσμη και ολοσχερή εξόφληση παντός οιοδήποτε και αν είναι, κατά το οριστικό κλείσιμο της άνω πιστώσεως και των δυνάμει αυτής τηρουμένων λογαριασμών, καταλοίπου, πλέον τόκων και προμηθειών και γενικώς την παρά του πιστούχου εκπλήρωση όλων των δια της συμβάσεως αναλαμβανομένων έναντι της τράπεζας υποχρεώσεών του, ενεχόμενη εις ολόκληρον με αυτόν και ως αυτοφειλέτρια, παραιτούμενη της ενστάσεως της διζήσεως και γενικώς των ενστάσεων και παντός δικαιώματος από τις διατάξεις των άρθρων 853, 855, 858, 863, 864, 866, 867 και 868 ΑΚ. Με την από 19.9.1990 δήλωση προς την πιστώτρια Τράπεζα……(η οποία και αυτή προσκομίζεται από την εφεσίβλητη σε πρωτότυπο) στην οποία συμπεριλαμβάνεται δήλωση της εγγυήτριας…..ότι έχει εγγυηθεί προς την Τράπεζα αυτή την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που ανέλαβε με την υπ' αριθ. ...σύμβαση πίστωσης ο πρωτοφειλέτης…..ο τελευταίος και η εγγυήτρια……ανέλαβαν την υποχρέωση και δήλωσαν στην ως άνω Τράπεζα, γνωρίζοντες ότι με την υπ' αριθ ... σύμβαση πιστώσεως με ανοικτό (αλληλόχρεο) λογαριασμό έχει ανοιχθεί πίστωση μέχρι του ποσού των τεσσάρων εκατομμυρίων τριακοσίων χιλιάδων (4.300.000) δραχμών υπέρ του πιστούχου, ότι θα εξοφλήσουν το συνολικό ποσό της χρηματοδοτήσεως; που θα γίνει δυνάμει της ως άνω συμβάσεως πιστώσεως στις εξής προθεσμίες: 20.3.1991 δραχμές 400.000,20.6.1991 δραχμές 390.000, 20.9.1991 .δραχμές 390 000, 20.12.1991 δραχμές 390000, 20.3.1992 δραχμές 390.000, 20.6.1992 δραχμές 390000, 20.9.1992 δραχμές 390.000, 20.12.1992 δραχμές 390.000,20.3.1993 δραχμές 390.000,20.6.1993 δραχμές 390.000 και 20.9.1993 δραχμές 390.000. Το κλείσιμο του ως άνω λογαριασμού, που παρουσίαζε, όπως προαναφέρθηκε, υπόλοιπο υπέρ της πιστώτριας Τράπεζας ύψους 5.547.178 δραχμών, γνωστοποίησε η τελευταία στην εγγυήτρια…..στις 23.11.1991 με την από 18.11.1991 εξώδικη δήλωση και πρόσκληση, η οποία της κοινοποιήθηκε, όπως προκύπτει από την υπ' αριθ. ... έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Πειραιώς και τις συνημμένες σ' αυτήν από 2.11.1991 και 23.11.1991 αντίστοιχα απόδειξη παραδόσεως αντιγράφου θυροκολληθέντος δικογράφου του ίδιου δικαστικού επιμελητή και βεβαίωση του ίδιου, στις 23 Νοεμβρίου 1991. Με το ίδιο έγγραφο, εκαλείτο ο εγγυήτρια…..να καταβάλει στην πιστώτρια Τράπεζα το παραπάνω χρεωστικό υπόλοιπο των 5.547.178 δραχμών, όπως αυτό εμφαίνετο στα επισυναπτόμενα και συγκοινοποιούμενα αντίγραφα των πιο πάνω λογαριασμών με το νόμιμο τόκο υπερημερίας που ισχύει κάθε φορά, καθώς και τον επ' αυτών τόκο μέχρις εξοφλήσεως και τον αναλογούντα ειδικό φόρο Τραπεζικών Εργασιών επί των τόκων. Με την από 26.11.1991 επιστολή προς την πιστώτρια Τράπεζα ο πιστούχος…..ανεγνώρισε ως οφειλόμενο σε εκείνη, από την λειτουργία το ανωτέρω λογαριασμού, το ποσό των πέντε εκατομμυρίων τετρακοσίων τριών χιλιάδων τετρακοσίων πέντε (5.403.405) δραχμών, δηλώνοντας ρητώς ότι, κατόπιν προσεκτικού ελέγχου όλων των ποσών που πέρασαν στον ανωτέρω λογαριασμό κατά το Γ' Τρίμηνο του έτους 1991, διαπίστωσε ότι το ανωτέρω υπόλοιπο είναι απόλυτα ακριβές γι' αυτό και το αναγνωρίζει χωρίς καμμία επιφύλαξη σαν νόμιμο και σύμφωνο με τους όρους της μεταξύ τους συμβάσεως πιστώσεως. Στη συνέχεια η εφεσίβλητη Τράπεζα με την από 28.11.1991 αίτησή της ενώπιον του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς και επειδή οι εις ολόκληρον ενεχόμενοι έναντι της πιστούχος και εγγυήτρια δεν κατέβαλαν το ως άνω οφειλόμενο ποσό, ζήτησε την έκδοση διαταγής πληρωμής. Επί της αιτήσεως αυτής εκδόθηκε η υπ' αριθ…..διαταγή πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς ο οποίος αφού έλαβε υπόψη του: 1°) την υπ' αριθ. ... σύμβαση πιστώσεως με ανοικτό τρεχούμενο (αλληλόχρεο) λογαριασμό μεταξύ της αιτούσας και του….(πρώτου των καθών η αίτηση), 2°) τις .... και . πρόσθετες πράξεις αυξήσεως βασική σύμβαση, 3°) αντίγραφο του λογαριασμού που τηρήθηκε και μειώσεως της πιστώσεως που αποτελούν ένα ενιαίο όλο με την από τα Εμπορικά βιβλία της αιτούσας και από τα οποία προέκυπτε το χρεωστικό υπόλοιπο που οφείλει ο πιστούχος και η εγγυήτρια στην Τράπεζα και είναι το ποσό των 5.547.178 δραχμών οφειλόμενο από 24.10.1991 με τους νομίμους τόκους, προμήθειες και έξοδα μέχρι την εξόφληση, 4ο) τις υπ' αριθ. ... και ... εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Πειραιώς ..., 5ο) την από ... σύμβαση εγγυήσεως, 60) την από 26.11.1991 αναγνώριση χρέους, 7ο) το υπ' αριθ….ένταλμα πληρωμής ποσού 4.300.000 δραχμών και 8ο) τη δήλωση καθορισμού δόσεων με την οποία αναγνωρίζουν οι καθών την οφειλή τους, διέταξε τους καθών η αίτηση……και……σύζυγο…..να καταβάλουν στην αιτούσα αδιαιρέτως και εις ολόκληρον ο καθένας το χρεωστικό υπόλοιπο πέντε εκατομμυρίων πεντακοσίων σαράντα επτά χιλιάδων εκατόν εβδομήντα οκτώ (5.547.178) δραχμών με τους νομίμους τόκους από 24.10.1991 έως την πλήρη εξόφληση πλέον τόκων υπερημερίας επί των καθυστερουμένων τόκων μετά του αναλογούντος επί τόκων Ειδικού Φόρου επί των Τραπεζικών Εργασιών (Ε.Φ.Τ.Ε.). Κατά της παραπάνω υπ' αριθ…..διαταγής πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς η οποία κοινοποιήθηκε στην……στις 5.2.199(βλ. υπ' αριθ. 5510/5.2.1992 έκθεση επιδόσεως του αυτού ως άνω δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Πειραιώς) η τελευταία άσκησε την από 19.2.1992 ανακοπή με τον ένδικο πρώτο λόγο της οποίας αυτή ισχυρίζεται ότι η από 20.9.1990 σύμβαση εγγυήσως βάσει της οποίας εκδόθηκε εναντίον της η προσβαλλομένη διαταγή πληρωμής είναι νοθευμένη ως προς τα αναγραφόμενα σ' αυτήν χρόνο κατάρτισής της (20.9.1990) και χρηματικό ποσό (4.635.000 δραχμές) διότι αυτή (ανακόπτουσα) κατά το έτος 1990 δεν κατάρτισε σύμβαση εγγυήσεως με την καθής ανώνυμη Τραπεζιτική εταιρεία, αλλά είχε συνάψει με την πιστώτρια Τράπεζα σύμβαση εγγυήσεως το έτος 1986 εν λευκώ δηλαδή ασυμπλήρωτη κατά ημεροχρονολογία και ποσό η οποία συντάχθηκε σε αυτοτελές έγγραφο και συνεπληρώθη μεταγενεστέρως ως προς τα παραπάνω στοιχεία (ημεροχρονολογία και ποσό) από υπαλλήλους της καθής η ανακοπή Τραπεζιτικής εταιρείας παρανόμως και αντίθετα προς τους κανόνες της καλής πίστεως και των χρηστών συναλλακτικών ηθών δηλαδή εν αγνοία της και χωρίς τη συναίνεση ή έγκρισή της. Ο ισχυρισμός αυτός της ανακόπτουσας δεν αποδεικνύεται αληθής. Η ειδική δικαστική γραφολόγος…..που ορίστηκε ως πραγματογνώμων με την υπ' αριθ….μη οριστική απόφαση του δικαστηρίου τούτου, στην από 3.1.2004 έκθεσή της καταλήγει στα εξής συμπεράσματα, έχοντας εξετάσει το υπό έλεγχο έγγραφο, σε πρωτότυπο: 1ο) ότι στη θέση του ποσού ολογράφως και αριθμητικώς υπάρχει απόσβεση με διορθωτικό υγρό τύπου "Blanco". Κατά την υπ' αυτής εξέταση διαπιστώθηκε ότι στην υπό έλεγχο σύμβαση αρχικά είχε δακτυλογραφηθεί το ποσό των 835.000 δραχμών ολογράφως και αριθμητικώς. Στη συνέχεια έγινε απόσβεση στη γραφή και αριθμογραφή του ποσού αυτού με την έναρξη από τον προηγούμενο στίχο μετά την έντυπη λέξη "δραχμών", δακτυλογραφήθηκε ολογράφως και αριθμητικώς το ποσό των 4.635.000 δραχμών, 2ο) ότι στην υπ' αριθ….σύμβαση εγγυήσεως μεταξύ των νομίμων εκπροσώπων της Τράπεζας….. και του …..και της…..ο συγκεκριμένος χρόνος συμπλήρωσης των δακτυλογραφημένων στοιχείων του κειμένου και ο χρόνος χάραξης των υπογραφών των συμβαλλομένων, δεν μπορεί να προσδιοριστεί γραφολογικά ή εργαστηριακά γιατί δεν υπάρχει σχετική επιστημονική μέθοδος, 3ο) ότι στην ίδια ως άνω σύμβαση η υπάρχουσα απόσβεση του αρχικά αναγραφέντος ποσού (ολογράφως και αριθμητικώς) και η δακτυλογράφηση νέου μεγαλύτερου ποσού (ολογράφως και αριθμητικώς) εφόσον δεν επικυρώνεται με μονογραφές ή υπογραφές των συμβαλλομένων, στο σημείο της διόρθωσης, αποτελεί νόθευση εγγράφου. Ότι συνεπώς έμμεσα προκύπτει ότι στην επίδικη σύμβαση υπάρχει νόθευση ως προς το ποσό, εκτός αν από άλλα στοιχεία αποδεικνύεται ότι τα συμβαλλόμενα μέρη, συγκατατέθηκαν στην τροποποίηση αυτή. Από τα παραπάνω καθίσταται σαφές ότι στο πρωτότυπο κείμενο της από…..συμβάσεως εγγυήσεως υπάρχει μία παρατυπία ότι δηλαδή στη θέση του ποσού ολογράφως και αριθμητικώς υπάρχει απόσβεση του αρχικώς αναγραφομένου ποσού 835.000 δραχμών με διορθωτικό υγρό τύπου "Blanco" και στη συνέχεια έχει δακτυλογραφηθεί ολογράφως και αριθμητικώς το ποσό των 4.635.000 δραχμών, η διόρθωση δε αυτή δεν έχει επικυρωθεί με μονογραφές ή υπογραφές των συμβαλλομένων. Με μόνον όμως το γεγονός τούτο, δεν μπορεί να υποστηριχθεί ότι η καθής η ανακοπή τραπεζική εταιρεία προέβη σε νόθευση εγγράφου εγγυήσεως, η οποία -όπως η ανακόπτουσα ισχυρίζεται- είχε υπογραφεί απ' αυτήν εν λευκώ, δηλαδή χωρίς να έχουν συμπληρωθεί η χρονολογία συντάξεώς της και το ποσό της εγγυήσεως. Το δικαστήριο, απ' όλα τα προαναφερόμενα αποδεικτικά μέσα, πείθεται ότι η διόρθωση αυτή, οφειλόμενη στην λανθασμένη αναγραφή του ποσού της εγγυήσεως από παραδρομή του υπαλλήλου της καθής η ανακοπή, έγινε, έστω και αν δεν έχει επικυρωθεί με μονογραφές ή υπογραφές των συμβαλλομένων, με την πλήρη γνώση και συναίνεση της ανακόπτουσας κατά τον χρόνο (20.9.1990) συντάξεως και υπογραφής του εγγράφου αυτού από την ίδια. Και τούτο, διότι 1ο) η ίδια η ανακόπτουσα, την ίδια ημέρα (20.9.1990), συνεβλήθη εκ τρίτου ως εγγυήτρια στην υπ' αριθ. 1732/20.9.1990 πρόσθετη πράξη αυξήσεως πιστώσεως δι' ανοικτού λογαριασμού που καταρτίσθηκε μεταξύ της καθής η ανακοπή και του συζύγου της…..και δυνάμει της οποίας αυξήθηκε η χορηγηθείσα στον τελευταίο από την πρώτη πίστωση κατά 3.800.000 δραχμές και έτσι η αρχική πίστωση ύψους 835.000 δραχμών ανήλθε στο ποσό των 4.635.000 δραχμών. Στη σύμβαση αυτή, συνεβλήθη εκ τρίτου ως εγγυήτρια η ανακόπτουσα…..και δήλωσε ρητώς ότι εγγυάται ανεπιφυλάκτως προς την πιστώτρια Τράπεζαν την εμπρόθεσμη και πλήρη εξόφληση παντός χρεωστικού υπολοίπου της δια των προηγουμένων συμβάσεων και της παρούσης συμβάσεως συνομολογουμένης πιστώσεως (βλ. πέμπτο όρο της πρόσθετης αυτής πράξης). Με την προσθήκη αντίκρουση των προτάσεων που υπέβαλε η ανακόπτουσα ενώπιον του δικαστηρίου τούτου, ισχυρίζεται ότι και η ως άνω αναφερομένη υπ' αριθ….πρόσθετη πράξη αυξήσεως της πιστώσεως είναι πλαστογραφημένη γιατί όλες οι συμπληρώσεις των διάκενων διάστικτων σειρών είναι εκτός των σειρών αυτών και κυρίως η συμπλήρωση του ποσού των 4.635.000 δραχμών. Μόνον όμως το γεγονός ότι η συμπλήρωση των διάκενων διάστικτων σειρών του εντύπου της εφεσίβλητης Τράπεζας όπου συντάχθηκε η εν λόγω πρόσθετη πράξη αυξήσεως της πιστώσεως του…..μεταξύ των οποίων και η συμπλήρωση του ποσού των 4.635.000 δραχμών ολογράφως και αριθμητικώς, έγινε κατά τρόπο ώστε αυτή (συμπλήρωση) να μην εφάπτεται των διάστικτων σειρών, δεν αποτελεί καν ένδειξη πλαστογραφίας εκ μέρους της εφεσίβλητης και κατά συνέπεια, ο σχετικός ισχυρισμός της εκκαλούσας είναι απορριπτέος ως αβάσιμος. Να σημειωθεί ότι δεν συντρέχει περίπτωση εφαρμογής του άρθρου 38 ΚΠοινΔ, αφού η καταγγελλόμενη από την ανακόπτουσα πράξη, λόγω του πλημμεληματικού της χαρακτήρα, έχει υποκύψει σε παραγραφή. 2ο) Στην από 19.9.1990 δήλωση καθορισμού δόσεων που αφορά στην υπ' αριθ. ... σύμβαση πιστώσεως με ανοικτό (αλληλόχρεο) λογαριασμό με το περιεχόμενο που παραπάνω αναλυτικά έχει εκτεθεί και που αφορά καθορισμό εξοφλήσεως του ποσού των 4.300.000 δραχμών με τριμηνιαίες δόσεις εκ μέρους του πιστούχου…..εμπεριέχεται χωριστή δήλωση της ανακόπτουσας…..ότι έχει εγγυηθεί προς την πιστώτρια Τράπεζα την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που ανέλαβε ο πρωτοφειλέτης…..με την υπ' αριθ….σύμβαση πιστώσεως και ότι με την ιδιότητά της αυτή εγγυάται με τους ίδιους όρους που αναφέρονται στη σύμβαση την εκπλήρωση των υποχρεώσεων του πρωτοφειλέτη όπως προσδιορίζονται με την ως άνω δήλωσή του (καθορισμού δόσεων αποπληρωμής του ως άνω ποσού). Περαιτέρω, ούτε από τα λοιπά αποδεικτικά μέσα αποδεικνύεται νόθευση του περιεχομένου της από….συμβάσεως εγγυήσεως. Κατέθεσε βεβαίως στο ακροατήριο του δικαστηρίου τούτου ο μάρτυς και σύζυγος της ανακόπτουσας….ο οποίος εξετάσθηκε με την επιμέλεια της τελευταίας, ότι η καθής η ανακοπή Τράπεζα έχει προβεί σε νόθευση της εν λόγω συμβάσεως εγγυήσεως, διότι η σύζυγός του είχε υπογράψει ως εγγυήτρια μόνον σε δύο προγενέστερες συμβάσεις που αφορούσαν τα ποσά των 516.000 δραχμών και 1.200.000 δραχμών αλλά "εν λευκώ" ως προς το χρόνο κατάρτισης των συμβάσεων αυτών και ως προς τα ποσά που αφορούσαν και ότι έχοντας τη πιστώτρια Τράπεζα τα "εν λευκώ" υπογραφέντα από τη σύζυγό του έντυπα συμβάσεων εγγυήσεων, συμπλήρωσε ένα από τα δύο αυτά έγγραφα αυθαιρέτως και παρανόμως, χωρίς αυτή να το γνωρίζει. Όμως, η κατάθεση του μάρτυρος αυτού δεν κρίνεται πειστική από το δικαστήριο. Και αυτό, διότι ο εν λόγω μάρτυρας, όπως εξάλλου και η ίδια η ανακόπτουσα, αν και υποστηρίζουν ότι η τελευταία έχει υπογράψει προγενέστερες συμβάσεις εγγυήσεως εν λευκώ, δεν εξηγούν ποίο είναι το νόημα και ο σκοπός υπογραφής συμβάσεων εγγυήσεων με ασυμπλήρωτα τα πλέον καίρια σημεία αυτής (χρόνος κατάρτισης και ποσό) και, περαιτέρω, ποια εν πάση περιπτώσει ήταν η ειδικότερη συμφωνία μεταξύ των συμβαλλομένων ως προς τον τρόπο και χρόνο συμπλήρωσης των κενών αυτών σημείων. Με βάση τις παραδοχές αυτές, το Εφετείο απέρριψε τον ισχυρισμό -λόγο ανακοπής-της ήδη αναιρεσείουσας (ανακόπτουσας) ότι η έγγραφη σύμβαση εγγύησης, δυνάμει της οποίας εκδόθηκε εις βάρος της η ανακοπτόμενη διαταγή πληρωμής, είναι νοθευμένη ως προς το ποσό και την χρονολογία κατάρτισης, απέρριψε δε και τον επαναφερθέντα ενώπιόν του με λόγο έφεσης ως άνω ισχυρισμό. 'Ετσι που έκρινε το Εφετείο διέλαβε στην απόφασή του πλήρεις, σαφείς και χωρίς αντίφαση αιτιολογίες που καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο ως προς την ορθότητα ή μη της εφαρμογής των διατάξεων των άρθρων 361, 847, 848 και 851 ΑΚ και ως εκ τούτου ο περί του αντιθέτου, εκ του άρθρου 559 αρ. 19 ΚΠολΔ απορρέων, αναιρετικός λόγος, τον οποίο προέτεινε ο Εισηγητής, είναι αβάσιμος. 

Χρίστος Καραμπάγιας | Μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών