Η διεθνής σύμβαση των Βρυξελλών και οι διατάξεις περί φορτωτικής του ΚΙΝΔ.

 

ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΑ 703/2006

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Οι διατάξεις της διεθνούς σύμβασης των Βρυξελλών έχουν ισχύ στις θαλάσσιες μεταφορές, που τα λιμάνια φορτώσεως και εκφορτώσεως βρίσκονται σε διαφορετικά κράτη, με την προϋπόθεση ότι οι παραπάνω μεταφορές καλύπτονται από φορτωτική, ή άλλο παρόμοιο έγγραφο που αποτελεί τίτλο για τη θαλάσσια μεταφορά πραγμάτων, καθώς και στις θαλάσσιες μεταφορές μεταξύ ελληνικών λιμένων.

Τα θέματα των εκ και επί της φορτωτικής δικαιωμάτων και της μεταβιβάσεως τούτων εξακολουθούν να διέπονται από τον ΚΙΝΔ.

Η φορτωτική που εκδίδεται από τον Πλοίαρχο μετά τη φόρτωση αποτελεί πλήρη απόδειξη μεταξύ όλων όσων ενδιαφέρονται για το φορτίο και επιπλέον μεταξύ αυτών και των ασφαλιστών, για την ποσότητα, την κατάσταση και το είδος του φορτίου.

Η φορτωτική αποτελεί τίτλο με τον οποίο νομιμοποιείται στην παραλαβή των πραγμάτων, που αφορά αυτή και στην έγερση αγωγής αποζημίωσης για βλάβη ή απώλεια του φορτίου, ο κάτοχος αυτής, εφ όσον είναι νόμιμος διάδοχος των αρχικών δικαιούχων της φορτωτικής, είτε με οπισθογράφηση, είτε με εκχώρηση, εφ όσον εγχειρισθεί στον εκδοχέα το έγγραφο της φορτωτικής.

Νομιμοποιείται επομένως για την παραλαβή των πραγμάτων και την έγερση της σχετικής αγωγής αποζημίωσης στην περίπτωση βλάβης ή απώλειας αυτών, ο αναφερόμενος στη φορτωτική ως δικαιούχος (ονομαστική φορτωτική) ή όταν πρόκειται για φορτωτική εις διαταγή, ο νόμιμος εξ οπισθογραφήσεως κομιστής αυτής.

 

ΑΠΟΦΑΣΗ 

ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΑ 703/2006

Απόσπασμα…..Με το νόμο 2107/1992, κυρώθηκαν στην Ελλάδα και αποτελούν κατ' άρθρο 28 παρ. 1 του Συντάγματος εσωτερικό κανόνα δικαίου με υπερνομοθετική ισχύ, η Σύμβαση των Βρυξελλών της 24.8.1924 για την ενοποίηση ορισμένων Κανόνων σχετικά με τις φορτωτικές (Κανόνες της Χάγης) και τα Τροποποιητικά Πρωτόκολλα των Βρυξελλών της 23ης Φεβρουαρίου 1968 (Κανόνες Βίσμπυ) και της 21ης Δεκεμβρίου 1979. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 1 περ. β', 2 παρ. 1 και 2, 3 παρ. 1, 5 παρ. 2 και 10 παρ. 2, προκύπτει ότι οι διατάξεις της εν λόγω διεθνούς συμβάσεως που εφαρμόζεται στην Ελλάδα από 2.6.1993, έχουν ισχύ στις θαλάσσιες μεταφορές που τα λιμάνια φορτώσεως και εκφορτώσεως βρίσκονται σε διαφορετικά κράτη, με την προϋπόθεση ότι οι παραπάνω μεταφορές καλύπτονται από φορτωτική, όπως στην προκειμένη περίπτωση, ή άλλο παρόμοιο έγγραφο που αποτελεί τίτλο για τη θαλάσσια μεταφορά πραγμάτων, καθώς και στις θαλάσσιες μεταφορές μεταξύ ελληνικών λιμένων. Κατά τη ρητή όμως διάταξη του άρθρου 2 παρ. 2 του ως άνω κυρωτικού νόμου (ν. 2107/1992), τα θέματα των εκ και επί της φορτωτικής δικαιωμάτων και της μεταβιβάσεως τούτων εξακολουθούν να διέπονται από τα άρθρα 168-173 του ΚΙΝΔ, καθόσον οι Κανόνες του ως άνω κυρωτικού νόμου δεν περιέχουν σχετικές διατάξεις. Περαιτέρω, από τις συνδυασμένες διατάξεις των ως άνω άρθρων 168, 169, 170, 171, 172 και 173 του ΚΙΝΔ και 78 παρ. 2 του ν.δ. της 17.7.1923 «περί ειδικών διατάξεων επί ανωνύμων εταιριών», σαφώς προκύπτει ότι η φορτωτική που εκδίδεται από τον Πλοίαρχο μετά τη φόρτωση αποτελεί πλήρη απόδειξη μεταξύ όλων όσων ενδιαφέρονται για το φορτίο και επιπλέον μεταξύ αυτών και των ασφαλιστών, για την ποσότητα, την κατάσταση και το είδος του φορτίου. Η φορτωτική αποτελεί τίτλο δια του οποίου νομιμοποιείται στην παραλαβή των πραγμάτων που αφορά αυτή και στην έγερση αγωγής αποζημιώσεως για βλάβη ή απώλεια του φορτίου, ο κάτοχος αυτής, εφόσον είναι νόμιμος διάδοχος των αρχικών δικαιούχων της φορτωτικής, είτε δια οπισθογραφήσεως, είτε δια εκχωρήσεως, εφόσον εγχειρισθεί στον εκδοχέα το έγγραφο της φορτωτικής. Νομιμοποιείται επομένως για την παραλαβή των πραγμάτων και την έγερση της σχετικής αγωγής αποζημιώσεως στην περίπτωση βλάβης ή απώλειας αυτών, ο αναφερόμενος στη φορτωτική ως δικαιούχος (ονομαστική φορτωτική) ή όταν πρόκειται για φορτωτική εις διαταγή, ο νόμιμος εξ οπισθογραφήσεως κομιστής αυτής (βλ. σχετ. Α. Κιάντου - Παμπούκη, Ναυτ. Δίκ. Εκδ. Γ' σελ. 305-309, Δ. Καμβύση, Ιδιωτ. Ναυτ. Δικ. εκδ. 1982 στο άρθρο 171 σελ. 476). 

Χρίστος Καραμπάγιας | Μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών