Το άρθρο 938 ΚΠολΔ, που προέβλεπε την δυνατότητα αναστολής της εκτέλεσης λόγω άσκησης ανακοπής του άρθρου 933 ΚΠολΔ, κατόπιν σχετικής αίτησης εκδικαζομένης από το δικαστήριο της ανακοπής κατά την διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων καταργήθηκε με την  τροποποίηση του ΚΠολΔ με την παρ.1 του όγδοου άρθρου του ν. 4335/2015.

Α. Σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 937 ΚΠολΔ, ως ισχύει, σε περίπτωση εκτέλεσης, που στηρίζεται σε δικαστική απόφαση, ή διαταγή πληρωμής, κατά της απόφασης που εκδίδεται επί της ανακοπής επιτρέπεται η άσκηση μόνο έφεσης. Στις λοιπές περιπτώσεις των εκτελεστών τίτλων του άρθρου 904 παράγραφος 2 ΚΠολΔ κατά της απόφασης που εκδίδεται επί της ανακοπής επιτρέπεται η άσκηση όλων των ένδικων μέσων, πλην της ανακοπής ερημοδικίας. Στις περιπτώσεις αυτές, η άσκηση ένδικου μέσου δεν αναστέλλει την πρόοδο της εκτέλεσης, εκτός αν το δικαστήριο του ένδικου μέσου, μετά από αίτηση του ασκούντος αυτό, που υποβάλλεται και αυτοτελώς, δικάζοντας με τη διαδικασία των άρθρων 686 επ. ΚΠολΔ, διατάξει την αναστολή, με παροχή ή και χωρίς παροχή εγγύησης, εφ όσον κρίνει ότι η ενέργεια της αναγκαστικής εκτέλεσης, θα προξενήσει ανεπανόρθωτη βλάβη στον αιτούντα και πιθανολογεί την ευδοκίμηση του ένδικου μέσου. Επίσης μπορεί να διαταχθεί να προχωρήσει η αναγκαστική εκτέλεση, αφού δοθεί εγγύηση. Ειδικά, όταν ζητείται η αναστολή πλειστηριασμού, αυτή είναι απαράδεκτη, αν δεν κατατεθεί το αργότερο (5) εργάσιμες ημέρες πριν από την ημέρα του πλειστηριασμού. Η απόφαση πρέπει να δημοσιεύεται έως τις 12:00 το μεσημέρι της Δευτέρας που προηγείται του πλειστηριασμού. Σε περίπτωση άμεσης εκτέλεσης το δικαστήριο στο οποίο εκκρεμεί ανακοπή, μπορεί μετά από αίτηση του ανακόπτοντος, που δικάζει με τη διαδικασία των άρθρων 686 επ. ΚΠολΔ, να διατάξει την αναστολή της εκτέλεσης με παροχή ή και χωρίς παροχή εγγύησης. Στις δίκες σχετικά με την εκτέλεση για την εκδίκαση των ανακοπών εφαρμόζονται οι διατάξεις της διαδικασίας των περιουσιακών διαφορών των άρθρων 614 επ. ΚΠολΔ

Β. Ως εκ τούτου, πλέον, με το νέο άρθρο 937 ΚΠολΔ, προβλέπεται ότι στις περιπτώσεις, μόνο, άσκησης ενδίκων μέσων κατά της απόφασης επί της ανακοπής, η άσκηση τους δεν αναστέλλει την πρόοδο της εκτέλεσης, εκτός αν το δικαστήριο του ενδίκου μέσου μετά από αίτηση αυτού που το άσκησε υποβαλλομένη και αυτοτελώς δικάζοντας με τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων διατάξει την αναστολή με παροχή, ή και χωρίς παροχή, εγγύησης, εφ όσον κρίνει ότι η ενέργεια της αναγκαστικής εκτέλεσης θα προξενήσει ανεπανόρθωτη βλάβη στον αιτούντα και πιθανολογεί την ευδοκίμηση του ενδίκου μέσου. Επίσης, μπορεί να διαταχθεί να προχωρήσει η αναγκαστική εκτέλεση αφού δοθεί η εγγύηση και μόνο στην περίπτωση άμεσης εκτέλεσης το Δικαστήριο της ανακοπής μπορεί να διατάξει την αναστολή της, κατά τα ειδικότερα προβλεπόμενα.

Γ. Κατά συνέπεια, η άσκηση ανακοπής συνεχίζει να μην αναστέλλει την εκτελεστική διαδικασία, χωρίς να παρέχεται δυνατότητα αναστολής της εκτέλεσης κατόπιν σχετικής αίτησης, λόγω της άσκησης ανακοπής του άρθρου 933 και εκκρεμότητάς της σε πρώτο βαθμό. Δυνατότητα αναστολής κατόπιν σχετικής αίτησης, εκδικαζομένης κατά την διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων παρέχεται πλέον μόνο σε δεύτερο στάδιο και συγκεκριμένα, όταν ασκηθεί ένδικο μέσο κατά της απόφασης που θα απορρίπτει την ανακοπή, οπότε και θα έχει πλησιάσει πλέον η ημέρα του πλειστηριασμού. Για αυτόν ακριβώς το λόγο τέθηκαν και προθεσμίες άσκησης της αίτησης αναστολής και έκδοσης της απόφασης από το δικαστήριο του ενδίκου μέσου, όταν επίκειται πλειστηριασμός. Αντιθέτως, επί άμεσης εκτέλεσης, οπότε και δεν τίθεται ζήτημα μακρινού προσδιορισμού πλειστηριασμού, ή εκτέλεσης με άλλο χρονοβόρο τρόπο, παρέχεται δυνατότητα αναστολής από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο αμέσως μετά την άσκηση της ανακοπής.

Δ. Άμεση εκτέλεση είναι εκείνη που λαμβάνει χώρα όταν η ικανοποίηση της απαίτησης του δανειστή επέρχεται κατ' ευθείαν κατά τρόπο φυσικό και άμεσο π.χ. με την αφαίρεση από τα χέρια του οφειλέτη κινητού πράγματος εάν έχει καταδικασθεί για την παράδοση ή απόδοση του, με την αποβολή του μισθωτή από το μίσθιο σε εκτέλεση της απόφασης που διατάσσει την απόδοση του μισθίου στον μισθωτή. Έμμεση αναγκαστική εκτέλεση (άρθρα 951επ. ΚΠολΔ) λαμβάνει χώρα όταν η ικανοποίηση του δανειστή δεν γίνεται άμεσα, αλλά με τον πλειστηριασμό, ο οποίος θα επιτευχθεί με την ρευστοποίηση της κινητής και ακίνητης περιουσίας του οφειλέτη (πλοίων ή και αεροσκαφών). Η έμμεση αναγκαστική εκτέλεση γίνεται μόνο όταν η απαίτηση του δανειστή είναι χρηματική.

Ε. Κατά συνέπεια, ο αιτών, όταν η αναγκαστική εκτέλεση που διενεργείται είναι έμμεση προκειμένου να επιτύχει την αναστολή της εκτέλεσης που επιχειρείται σε βάρος του πρέπει να ασκήσει έφεση κατά της απόφασης που θα απορρίπτει την ανακοπή και ταυτόχρονα αίτηση αναστολής στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο. Η άσκηση αναστολής της εκτέλεσης μετά την άσκηση ανακοπής στο πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, (όπως προβλεπόταν στο άρθρο 938 ΚΠολΔ πριν την κατάργηση του με την πα.ρ.1 του όγδοου άρθρου του Ν.4335/2015), όταν η εκτέλεση λαμβάνει χώρα προς ικανοποίηση χρηματικής απαίτησης, δηλαδή είναι έμμεση, δεν προβλέπεται πλέον στο νέο άρθρο 937 ΚΠολΔ, παρά μόνο όταν πρόκειται για άμεση εκτέλεση (άρθρο 937 παρ.1γ ΚΠολΔ, ΜονΠρΠειρ 229/2016, ΜονΠρΠειρ 308/2017).