Σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 956 ΚΠολΔ, τα κατασχεθέντα κινητά πράγματα παραδίδονται από τον δικαστικό επιμελητή σε μεσεγγυούχο για φύλαξη, μεσεγγυούχος δε μπορεί να διοριστεί και ο καθ ου η κατάσχεση, κατά δε την  διάταξη του άρθρου 996 ΚΠολΔ, μεσεγγυούχος του ακινήτου είναι όποιος το κατέχει, όταν γίνεται η κατάσχεση.

Από τις διατάξεις αυτές σαφώς συνάγεται ότι η μεσεγγύηση της αναγκαστικής εκτέλεσης στοχεύει στην αποτροπή απόκρυψης των κατασχεθέντων πραγμάτων, στην διασφάλιση, διαφύλαξη ως και στην αποτροπή αντικατάστασής τους, καθώς και στην εποπτεία της συντήρησής τους προς αποφυγή χειροτέρευσης, ή καταστροφής των.

Η μεσεγγύηση αυτή εξυπηρετεί δημόσιο σκοπό και διέπεται από τις σχετικές διατάξεις του δικονομικού δικαίου, για αυτό και διαφοροποιείται από την δικαστική μεσεγγύηση του άρθρου 832 ΑΚ, χωρίς ωστόσο να αποκλείεται η συμπληρωματική εφαρμογή της άνω ουσιαστικού δικαίου διάταξης και κατ ακολουθία, η, στις διατάξεις για παρακαταθήκη των άρθρων 822 επ. ΑΚ, παραπομπή, εφ όσον αυτές προσαρμόζονται προς την φύση της προκειμένης μεσεγγύησης, ως σχέσης δημοσίου δικαίου, και συμπορεύονται προς το σκοπό της.

Έτσι, ο μεσεγγυούχος ευθύνεται για την φύλαξη, ή για την τυχόν διαχείριση των κατασχεθέντων, ευθυνόμενος για κάθε πταίσμα, χωρίς να αποκλείεται η θεμελίωση της ευθύνης του και στις περί αδικοπραξιών διατάξεις των άρθρων 914 επ. ΑΚ, οπότε πρόκειται για συρροή αξιώσεων, δικαιούμενος να λάβει και αμοιβή, ως και δαπάνες, που έκανε για την φύλαξη και την τυχόν διαχείριση, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 822 και 823 ΑΚ, δεδομένου ότι στον ΚΠολΔ δεν υφίσταται σχετική ρύθμιση (ΑΠ 932/2011).