Σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 632 επ. ΚΠολΔ, ο οφειλέτης κατά του οποίου στρέφεται η διαταγή πληρωμής έχει το δικαίωμα να ασκήσει ανακοπή. Αν η ανακοπή έχει ασκηθεί εμπρόθεσμα και νόμιμα και οι λόγοι της είναι νόμιμοι και βάσιμοι, το δικαστήριο ακυρώνει την διαταγή πληρωμής. Διαφορετικά απορρίπτει την ανακοπή και επικυρώνει την διαταγή πληρωμής. Η άσκηση της ανακοπής δεν αναστέλλει την εκτέλεση της διαταγής πληρωμής. Κατ εξαίρεση αναστέλλεται η εκτελεστότητα διαταγής πληρωμής που εκδόθηκε κατά προσώπου με άγνωστη διαμονή, ή με διαμονή, ή έδρα, στο εξωτερικό, όσο διαρκεί η προθεσμία για την άσκηση ανακοπής σύμφωνα με το άρθρο 632 ΚΠολΔ, επιτρέπεται όμως να ληφθούν ασφαλιστικά μέτρα σύμφωνα με το άρθρο 724 ΚΠολΔ (άρθρο 631 ΚΠολΔ). Η ανακοπή κατά διαταγής πληρωμής αποτελεί ειδική μορφή της ανακοπής των άρθρων 583 επ. ΚΠολΔ και ασκείται όπως και η αγωγή. Στο δικόγραφο πρέπει να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο όλοι οι λόγοι κατά του κύρους της διαταγής πληρωμής.

Α. Αρμοδιότητα

Η ανακοπή απευθύνεται στο καθ ύλην αρμόδιο δικαστήριο του τόπου έκδοσης της διαταγής πληρωμής. (Αντίγραφα των εγγράφων, τα οποία αποδεικνύουν την απαίτηση, παραμένουν στην γραμματεία του δικαστηρίου που εξέδωσε την διαταγή πληρωμής μέχρι την πάροδο της προθεσμίας για την άσκηση ανακοπής).

Αν ανακοπή εισαχθεί προς εκδίκαση σε δικαστήριο διαφορετικό από αυτό που εξέδωσε την διαταγή πληρωμής, οι συνέπειες της άσκησής της διατηρούνται και θα παραπεμφθεί προς εκδίκαση στο αρμόδιο δικαστήριο.

Β. Προθεσμία άσκησης ανακοπής

Η προθεσμία για την άσκηση της ανακοπής είναι (15) εργάσιμες ημέρες, αν η διαταγή πληρωμής έχει εκδοθεί κατά προσώπου που έχει την διαμονή, ή την έδρα του, στην Ελλάδα. Αν η διαταγή πληρωμής έχει εκδοθεί κατά προσώπου που έχει τη διαμονή, ή την έδρα του, στο εξωτερικό, ή η διαμονή του είναι άγνωστη, η προθεσμία για την άσκηση της ανακοπής είναι (30) εργάσιμες ημέρες

Γ. Δεύτερη προθεσμία άσκησης ανακοπής.

Αν δεν έχει ασκηθεί εμπρόθεσμα ανακοπή, εκείνος υπέρ του οποίου έχει εκδοθεί η διαταγή πληρωμής μπορεί να επιδώσει πάλι την διαταγή στον οφειλέτη, ο οποίος έχει το δικαίωμα να ασκήσει την ανακοπή μέσα σε προθεσμία (15) εργασίμων ημερών από τη νέα επίδοση. Στην περίπτωση αυτή δεν χορηγείται αναστολή εκτέλεσης. Αν περάσει άπρακτη η παραπάνω προθεσμία, η διαταγή πληρωμής αποκτά δύναμη δεδικασμένου και είναι δυνατό να προσβληθεί μόνο με αναψηλάφηση. Σε περίπτωση επίδοσης στο εξωτερικό, για την έναρξη της προθεσμίας της ανακοπής, η επίδοση θεωρείται ότι συντελέσθηκε κατά τον χρόνο που προβλέπει το δίκαιο του κράτους της διαμονής του παραλήπτη, ή κατά τον χρόνο της πραγματικής παραλαβής, η οποία αποδεικνύεται με έγγραφο, ή δικαστική ομολογία.

Δ. Επίδοση της ανακοπής.

Η επίδοση της ανακοπής μπορεί να γίνει, είτε στον δικηγόρο που υπέγραψε την αίτηση για την έκδοση της διαταγής πληρωμής, είτε στην διεύθυνση εκείνου κατά του οποίου στρέφονται, η οποία αναφέρεται στην διαταγή πληρωμής, εκτός αν γνωστοποιηθεί με δικόγραφο μεταβολή που τυχόν έχει επέλθει. Σε περίπτωση επίδοσης στο εξωτερικό, για την έναρξη της προθεσμίας της ανακοπής, η επίδοση θεωρείται ότι συντελέσθηκε κατά τον χρόνο που προβλέπει το δίκαιο του κράτους της διαμονής του παραλήπτη, ή κατά τον χρόνο της πραγματικής παραλαβής, η οποία αποδεικνύεται με έγγραφο ή δικαστική ομολογία.

Ε. Διαδικασία εκδίκασης της ανακοπής.

Η ανακοπή εκδικάζεται κατά την διαδικασία των περιουσιακών διαφορών των άρθρων 614 επ. ΚΠολΔ. Αν η υπόθεση δεν υπάγεται στη διαδικασία κατά την οποία έχει εισαχθεί, το δικαστήριο δύναται κατ άρθρο 591 παρ. 6 ΚΠολΔ, είτε να κρατήσει την υπόθεση και να την δικάσει με την προσήκουσα διαδικασία, με γνώμονα την αρχή της οικονομίας της δίκης, εφ όσον έχουν τηρηθεί οι προϋποθέσεις της προσήκουσας διαδικασίας, τις οποίες δύναται το δικαστήριο να ελέγξει και αυτεπαγγέλτως, είτε, εάν δεν έχουν τηρηθεί οι ως άνω προϋποθέσεις, να την παραπέμψει προς εκδίκαση στο αρμόδιο δικαστήριο, το οποίο θα δικάσει κατά την προσήκουσα διαδικασία.

ΣΤ. Ερημοδικία ανακόπτοντος.

Αν ο ανακόπτων δεν λάβει μέρος κανονικά στη δίκη, το δικαστήριο συζητεί την υπόθεση χωρίς αυτόν και απορρίπτει την ανακοπή.

Ζ. Συνέπειες ακύρωσης της διαταγής πληρωμής.

Η επίδοση διαταγής πληρωμής διακόπτει την παραγραφή και την αποσβεστική προθεσμία. Αν ακυρωθεί η διαταγή πληρωμής, η παραγραφή ή η αποσβεστική προθεσμία θεωρείται ότι έχει ανασταλεί από την επίδοση της διαταγής πληρωμής ώσπου να εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση για την ανακοπή.

Η. Λόγοι ανακοπής.

Οι λόγοι ανακοπής κατά διαταγής πληρωμής πρέπει να είναι σαφείς και ορισμένοι, μπορούν δε να αφορούν, είτε την τυπική ακυρότητα της διαταγής πληρωμής με την έννοια ότι δεν τηρήθηκαν οι όροι και οι διατυπώσεις που απαιτούνται, σύμφωνα με τα άρθρα 623 επ. ΚΠολΔ, για την έκδοση έγκυρης διαταγής πληρωμής, είτε την ουσιαστική ακυρότητα της διαταγής πληρωμής με την έννοια ότι ο ανακόπτων αμφισβητεί την ύπαρξη της οφειλής του, προβάλλοντας ανατρεπτικές ή διακωλυτικές της γέννησης της απαίτησης του καθ ου η ανακοπή, ενστάσεις. Στην αντίθετη περίπτωση, οι λόγοι αυτοί απορρίπτονται ως αόριστοι (ΑΠ 2073/2007).

Παραδεκτά προτείνονται, καταχρηστικές ενστάσεις, στηριζόμενες, είτε σε δικαιοκωλυτικά γεγονότα, που εμπόδισαν την γέννηση της απαίτησης (ένσταση ακυρότητας της συναλλαγματικής, ή επιταγής επειδή κάλυπτε τοκογλυφικούς τόκους), είτε σε δικαιοφθόρα περιστατικά, προγενέστερα της έκδοσης της διαταγής, που είχαν επιφέρει ήδη τότε την απόσβεση της απαίτησης, (ένσταση εξόφλησης σε χρόνο πριν από την έκδοση της διαταγής). Αντιθέτως, μεταγενέστερα της έκδοσης της διαταγής πληρωμής δικαιοφθόρα γεγονότα, που επέφεραν εκ των υστέρων το αποσβεστικό αποτέλεσμα, είναι, κατά την κρατούσα στην νομολογία γνώμη, αδιάφορα για την δίκη της ανακοπής και δεν λαμβάνονται υπ όψιν, γιατί δεν θίγουν την νομιμότητα της διαταγής πληρωμής, που κρίνεται αποκλειστικά με βάση τα δεδομένα του χρόνου έκδοσής της και επομένως δεν μπορούν να στηρίξουν το ακυρωτικό αίτημα της ανακοπής (ΑΠ 536/1994,ΕφΠειρ. 72/1997).

Θεωρείται παραδεκτή η προβολή και γνήσιων ενστάσεων κατά της απαίτησης, εφ όσον, όμως, οι προϋποθέσεις του δικαιοανασταλτικού κανόνα, στον οποίο αυτές θεμελιώνονται, είχαν ήδη συντελεσθεί κατά τον χρόνο έκδοσης της διαταγής πληρωμής, ώστε ανεξάρτητα από την προβολή της ένστασης μετά την έκδοση της διαταγής, η δικαιοπαραλυτική ενέργειά τους να ανατρέχει στον ως άνω προγενέστερο της έκδοσης της διαταγής χρόνο. Αντιθέτως, απαράδεκτες είναι οι γνήσιες ενστάσεις όταν οι προϋποθέσεις τους συνέτρεξαν μετά την έκδοση της διαταγής πληρωμής και επομένως μόνον στο μεταγενέστερο αυτό χρονικό σημείο είναι δυνατό να ανατρέξει η ενέργειά τους, μη θίγοντας τη νομιμότητα της εκδόσεως της διαταγής πληρωμής.

Λόγο ανακοπής κατά της απαίτησης μπορεί να αποτελέσει και η άσκηση καταλυτικών διαπλαστικών δικαιωμάτων από τον ανακόπτοντα, εφ όσον, όμως, η αποσβεστική τους ενέργεια ανατρέχει σε χρόνο προγενέστερο της έκδοσης της διαταγής πληρωμής. Είναι παραδεκτή η πρόταση ανταπαίτησης του ανακόπτοντος σε συμψηφισμό, υπό την προϋπόθεση ότι οι συμψηφιζόμενες απαιτήσεις συνυπήρξαν πριν από την έκδοση της  διαταγής πληρωμής και άρα αποσβέστηκαν ήδη αμοιβαία από τότε που συνυπήρξαν. Τα μεταγενέστερα της έκδοσης της διαταγής πληρωμής δικαιοφθόρα, ή δικαιοανασταλτικά γεγονότα, που δεν αποτελούν παραδεκτούς λόγους ανακοπής, μπορούν να προταθούν, είτε με την κατ άρθρο 933 ΚΠολΔ ανακοπή κατά της εκτέλεσης της διαταγής πληρωμής, είτε με αναγνωριστική της ανυπαρξίας της απαίτησης αγωγή (ΕφΠειρ 87/2003, ΜονΠρ.Θεσ 252/2016).

Νέοι λόγοι, μη περιεχόμενοι στο δικόγραφο της ανακοπής, δεν επιτρέπεται να προταθούν από τον ανακόπτοντα για πρώτη φορά με τρόπο διάφορο του οριζόμενου στο άρθρο 585 παρ. 2 εδ. β ΚΠολΔ και δη με τις έγγραφες προτάσεις του ανακόπτοντος της πρωτοβάθμιας, ή δευτεροβάθμιας, δίκης, ή με το δικόγραφο της έφεσης κατά της απόφασης που απέρριψε την ανακοπή, ακόμη και αν οι λόγοι αυτοί αφορούν ισχυρισμούς, που αναφέρονται στα άρθρα 269 και 527 ΚΠολΔ, γιατί έναντι των τελευταίων αυτών γενικών διατάξεων κατισχύει, λόγω της ειδικότητάς της, η διάταξη του άρθρου 585 παρ. 2 εδ. β ΚΠολΔ, κατά την οποία νέοι λόγοι ανακοπής μπορούν να προταθούν μόνο με πρόσθετο δικόγραφο που κατατίθεται στη γραμματεία του δικαστηρίου προς το οποίο απευθύνεται η ανακοπή και κοινοποιείται οκτώ ημέρες πριν από τη συζήτηση (ΑΠ 245/2016).

Θ. Βάρος απόδειξης.

Προκειμένου να εκδοθεί η διαταγή πληρωμής απαιτείται η σωρευτική συνδρομή των θετικών προϋποθέσεων του άρθρου 623 ΚΠολΔ και των αρνητικών προϋποθέσεων του άρθρου 624 ΚΠολΔ. Αν ο λόγος ανακοπής στηρίζεται στην αμφισβήτηση των ως άνω προϋποθέσεων, τότε ο δανειστής έχει την υποχρέωση να αποδείξει την συνδρομή τους, γιατί οι προϋποθέσεις αυτές είναι απαραίτητες για την επέλευση της επιδιωκόμενης με την σχετική αίτηση έννομης συνέπειας, δηλαδή την έκδοση έγκυρης διαταγής πληρωμής. Στην περίπτωση κατά την οποία διαπιστωθεί ότι δεν συνέτρεχε μία εκ των ανωτέρω προϋποθέσεων η διαταγή πληρωμής θα ακυρωθεί, γιατί θα έχει αποδειχθεί ότι η αίτηση επί της οποίας εκδόθηκε ήταν δικονομικά ουσία αβάσιμη (ΜονΠρΘεσ 252/2016).

Αν ο οφειλέτης αμφισβητήσει το εκκαθαρισμένο της απαίτησης για την οποία εκδόθηκε διαταγή πληρωμής δεν απαιτείται για το ορισμένο του λόγου αυτού να προσδιορίσει και το ύψος στο οποίο θα ανερχόταν η απαίτηση αν αυτή ήταν εκκαθαρισμένη (ΕφΠειρ 711/2011, ΕφΠειρ 5/2011) καθώς το βάρος της συνδρομής των θετικών και αρνητικών προϋποθέσεων έκδοσης διαταγής πληρωμής φέρει ο δανειστής. Ο ανακόπτων προκειμένου να ευδοκιμήσει η ανακοπή του δεν χρειάζεται να αποδείξει, ούτε ότι η απαίτηση είναι ανεκκαθάριστη, ότι δηλαδή το ποσό της δεν είναι ορισμένο, αρκεί μόνο αμφισβητώντας την αρνητική αυτή προϋπόθεση στα πλαίσια της ανταποδεικτικής του ευχέρειας να δημιουργήσει αμφιβολία στο Δικαστήριο σχετικά με τη συνδρομή της και περαιτέρω να μην επιτύχει ο καθ ου η ανακοπή να άρει τη σχετική αμφιβολία, παρ ότι φέρει τον κίνδυνό της, ως έχων το υποκειμενικό και αντικειμενικό βάρος απόδειξής της (ΜονΠρΘεσ 252/2016).

Ι. Εκκρεμοδικία.

Με την άσκηση της ανακοπής (και την επίδοσή της) επέρχεται ως δικονομική συνέπεια η εκκρεμοδικία. H εκκρεμοδικία παύει με την έκδοση οριστικής απόφασης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου επί της ανακοπής και αναβιώνει με την άσκηση έφεσης κατά της απόφασης αυτής. Όσο διαρκεί η εκκρεμοδικία της ανακοπής δεν είναι επιτρεπτή η παράλληλη εκδίκαση της κατ άρθρο 933 ΚΠολΔ ανακοπής κατά της εκτέλεσης, που επισπεύδεται με βάση την διαταγή πληρωμής, αν στηρίζεται στην ίδια ιστορική και νομική αιτία με την ανακοπή κατά της διαταγής πληρωμής και περιλαμβάνει το ίδιο αίτημα.

ΙΑ. Αναστολή εκτέλεσης της διαταγής πληρωμής.

Η άσκηση της ανακοπής δεν αναστέλλει την εκτέλεση της διαταγής πληρωμής.  Το δικαστήριο όμως, ο δικαστής του οποίου εξέδωσε την διαταγή πληρωμής, μπορεί, κατά την διαδικασία των άρθρων 686 επ. ΚΠολΔ, να χορηγήσει αναστολή με, ή και χωρίς, εγγύηση, ώσπου να εκδοθεί οριστική απόφαση για την ασκηθείσα ανακοπή. Η αναστολή δεν εμποδίζει την λήψη ασφαλιστικών μέτρων, σύμφωνα με το άρθρο 724 ΚΠολΔ. Η επίδοση της αίτησης αναστολής μπορεί να γίνει, είτε στον δικηγόρο που υπέγραψε την αίτηση για την έκδοση της διαταγής πληρωμής, είτε στη διεύθυνση εκείνου κατά του οποίου στρέφονται, η οποία αναφέρεται στη διαταγή πληρωμής, εκτός αν γνωστοποιηθεί με δικόγραφο μεταβολή που τυχόν έχει επέλθει.

Η παραπομπή στην διαδικασία των άρθρων 686 επ. νοείται όχι μόνο στις διατάξεις που ρυθμίζουν την διαδικασία, αλλά και σε εκείνες που προσανατολίζονται στη φύση και το σκοπό του προληπτικού ρυθμιστικού της κατάστασης μέτρου της αναστολής της εκτελεστότητας εκτελεστού τίτλου, ή εξυπηρετούν τον σκοπό αυτόν, όπως είναι οι της απαγόρευσης άσκησης ενδίκων μέσων κατά της απόφασης που διατάζει το μέτρο αυτό και της ανάκλησης, ή μεταρρύθμισης, της απόφασης αυτής κατά τους ορισμούς των άρθρων 696 έως 698 ΚΠολΔ (ΟλΑΠ 754/1986).

ΙΒ. Αναστολή εκτέλεσης της διαταγής πληρωμής κατ έφεση.

Αν ασκηθεί εμπρόθεσμα έφεση κατά της οριστικής απόφασης, το δικαστήριο που εξέδωσε την απόφαση που προσβάλλεται μπορεί, δικάζοντας κατά την διαδικασία των άρθρων 686 επ. ΚΠολΔ, έως τη συζήτηση της έφεσης, μετά από αίτηση του οφειλέτη, και εφ όσον πιθανολογείται η ευδοκίμηση της έφεσης, να αναστείλει ολικά ή εν μέρει την εκτέλεση, ώσπου να εκδοθεί οριστική απόφαση, με τον όρο να δοθεί εγγύηση, η οποία ορίζεται από την απόφαση που διατάσσει την αναστολή, ή και χωρίς εγγύηση. Με τις ίδιες προϋποθέσεις το δικαστήριο που δικάζει την έφεση μπορεί, σε κάθε στάση της δίκης, ύστερα από αίτηση του οφειλέτη η οποία υποβάλλεται με το δικόγραφο της έφεσης ή με τις προτάσεις, να αναστείλει την εκτέλεση. Η δυνατότητα αναστολής της εκτέλεσης παρέχεται και στην περίπτωση που δεν είχε χορηγηθεί αναστολή της εκτέλεσης.

ΙΓ. Χορήγηση εγγύησης.

Σκοπός της εγγύησης είναι η διασφάλιση του δανειστή για την εκτέλεση της διαταγής πληρωμής μετά την λήξη της αναστολής, δηλαδή ότι θα διασφαλισθεί το ποσόν της εγγύησης και θα παραμείνει στην περιουσία από την δημοσίευση της απόφασης αναστολής μέχρι την έκδοση τελεσίδικης απόφασης επί της ανακοπής του οφειλέτη, ώστε σε περίπτωση που θα δικαιωθεί ο δανειστής να μπορέσει να την εισπράξει έναντι.

Η άρση, ή κατάπτωση, της εγγύησης διέπεται από το άρθρο 168 ΚΠολΔ. Σύμφωνα με αυτό, αν παύσει η αιτία για την οποία δόθηκε αίρεται η εγγύηση και αν πραγματοποιηθεί ο λόγος για τον οποίο δόθηκε, επέρχεται κατάπτωση της εγγύησης υπέρ εκείνου για τον οποίο είχε δοθεί. Συνεπώς, σε περίπτωση που η ανακοπή δεν ευδοκιμήσει, αλλά απορριφθεί και επικυρωθεί η διαταγή πληρωμής, η εκτέλεση της οποίας είχε ανασταλεί, θεωρείται  ότι πραγματοποιήθηκε ο λόγος παροχής της εγγύησης και επέρχεται κατάπτωση υπέρ αυτού που έχει δικαίωμα να εισπράξει για μερική ή ολική εξόφληση της απαίτησής του. Η απόφαση με την οποία διατάσσεται άρση, ή κατάπτωση, της εγγύησης εκδίδεται κατά την διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων, σύμφωνα με το άρθρο 168 ΚΠολΔ.

ΙΔ. Ανάκληση απόφασης περί αναστολής εκτέλεσης της διαταγής πληρωμής.

Από την διάταξη του άρθρου 697 ΚΠολΔ συνάγεται, ότι η ανάκληση, ή μεταρρύθμιση, της απόφασης που διέταξε την αναστολή εκτέλεσης της διαταγής πληρωμής διατάσσεται από το δικαστήριο, που δικάζει την κυρία υπόθεση, καθ όλη τη διάρκεια της εκκρεμοδικίας, όπως είναι και το εφετείο, εφ όσον εκκρεμεί ενώπιον αυτού έφεση κατά της απόφασης με την οποία έγινε δεκτή ή απερρίφθη ανακοπή ακύρωσης της διαταγής πληρωμής, ανεξάρτητα από την ύπαρξη, ή μη, στάσης της δίκης ενώπιον αυτού, και με αυτοτελή ακόμη αίτηση και όχι μόνο κατά την συζήτηση της κυρίας υπόθεσης. Με το ένδικο αυτό βοήθημα δεν φέρεται στην κρίση του δικαστηρίου της κυρίας υπόθεσης η νομιμότητα του μέτρου που έχει διαταχθεί, ή η ορθότητα της απόφασης που το διέταξε, αλλά μόνο η νομιμότητα της περαιτέρω ισχύος του (ΕφΑθ 3962/2009,ΕφΘεσ 986/2012

ΙΕ. Σώρευση αιτημάτων.

Με την ανακοπή κατά της διαταγής πληρωμής μπορεί να σωρευθεί και αίτημα ακύρωσης των πράξεων εκτέλεσης, οι οποίες ενεργούνται με βάση αυτήν, αν συντρέχουν και οι προϋποθέσεις του άρθρου 218 ΚΠολΔ, δηλαδή, α) αν δεν είναι αντιφατικές μεταξύ τους, β) αν στο σύνολό τους υπάγονται λόγω ποσού στο δικαστήριο όπου εισάγονται, γ) αν υπάγονται στην τοπική αρμοδιότητα του ίδιου δικαστηρίου, δ) αν υπάγονται στο ίδιο είδος διαδικασίας, ε) αν η σύγχρονη εκδίκασή τους δεν επιφέρει σύγχυση. Αν ενωθούν περισσότερες αιτήσεις χωρίς να συντρέχουν οι παραπάνω προϋποθέσεις  διατάσσεται ύστερα από αίτηση, ή και αυτεπαγγέλτως, ο χωρισμός.

ΙΣΤ. Σώρευση ανακοπών των άρθρων 632 και 933 ΚΠολΔ.

Πριν από την πάροδο της δεύτερης προθεσμίας άσκησης ανακοπής, η διαταγή πληρωμής δεν αποκτά ισχύ δεδικασμένου και έτσι, κατά τις διατάξεις των άρθρων 933 παρ. 3 και 330 ΚΠολΔ, ο οφειλέτης, σε βάρος του οποίου επιχειρείται αναγκαστική εκτέλεση με βάση την διαταγή πληρωμής, δεν κωλύεται να προτείνει με την κατ άρθρο 933 ΚΠολΔ ασκούμενη ανακοπή, ως λόγους ακυρότητας της εκτέλεσης, και ενστάσεις, οι οποίες βάλλουν κατά το ουσία υποστατό της επιδικασθείσας απαίτησης (ΟλΑΠ 30/1987 ΕφΑθ 33/2006).

Όταν επισπεύδεται αναγκαστική εκτέλεση, η οποία στηρίζεται σε διαταγή πληρωμής και δεν έχει διαταχθεί η αναστολή της κατ' άρθρο 632 παρ. 2 ΚΠολΔ, υπάρχει στη διάθεση του καθ ου, όχι μόνο η ανακοπή του άρθρου 632 ΚΠολΔ, αλλά και αυτή του άρθρου 933 ΚΠολΔ. Αν επιδοθεί στον καθ' ου η εκτέλεση αντίγραφο του απογράφου της διαταγής πληρωμής με επιταγή για εκτέλεση αρχίζουν να τρέχουν οι προθεσμίες για άσκηση, τόσο της ανακοπής του άρθρου 632 ΚΠολΔ, όσο και της ανακοπής του άρθρου 933 ΚΠολΔ. Και οι δύο ανακοπές έχουν διαπλαστικό χαρακτήρα. Η πρώτη ανακοπή έχει ως αίτημα την ακύρωση της διαταγής πληρωμής ως εκτελεστού τίτλου, ενώ η δεύτερη την ακύρωση της πράξης εκτέλεσης που βάλλεται με αυτήν. Η ανακοπή του άρθρου 632 ΚΠολΔ μπορεί να στηρίζεται μόνο σε λόγους, οι οποίοι αφορούν την εν γένει ύπαρξη των νομίμων προϋποθέσεων έκδοσης της διαταγής πληρωμής, άρα και την ύπαρξη της απαίτησης. Οι λόγοι αυτοί, μπορούν να περιλαμβάνουν, τόσο αντιρρήσεις αναφορικά με τις τυπικές ελλείψεις του τίτλου, όσο και αυτές που θίγουν την γέννηση, άσκηση, ή απόσβεση, της απαίτησης. Η ανακοπή, όμως, του άρθρου 933 ΚΠολΔ, εκτός από τους παραπάνω λόγους, μπορεί επί πλέον να επικαλείται και λόγους που αφορούν την ακυρότητα της πράξης εκτέλεσης αυτής καθ' εαυτής, τα ελαττώματα δηλαδή της εκτελεστικής διαδικασίας. Η παράλληλη άσκηση, ή εκδίκαση, των δύο ενδίκων βοηθημάτων, μπορεί να εμφανιστεί, όχι μόνο με την μορφή της άσκησης ενός από αυτά, ενώ υπάρχει ήδη εκκρεμοδικία ως προς το άλλο, αλλά και με τη μορφή της αντικειμενικής σώρευσης, όταν δηλαδή υφίστανται δικόγραφα ανακοπής που περιέχουν ένωση του αιτήματος, τόσο της ανακοπής του άρθρου 632 ΚΠολΔ (ακύρωση διαταγής πληρωμής), όσο και εκείνου της ανακοπής του άρθρου 933 ΚΠολΔ (αίτημα ακύρωσης της επιταγής προς πληρωμή και σπανιότερα ακύρωσης της κατάσχεσης), τουτέστιν σώρευση των δύο ανακοπών με την έννοια του άρθρου 218 παρ. 1 ΚΠολΔ. Η δυνατότητα σώρευσης των δύο ανακοπών στο ίδιο δικόγραφο συνήθως αποκρούεται, γιατί λείπει η προϋπόθεση, είτε της καθ' ύλην, ή της κατά τόπον, αρμοδιότητας που απαιτεί ο νόμος (άρθρο 218 ΚΠολΔ), είτε της ταυτότητας της διαδικασίας (άρθρο 218 ΚΠολΔ), είτε γιατί και όταν εφαρμοστέα είναι η ίδια διαδικασία δημιουργείται εν όψει των παρεκκλίσεων των άρθρων 933 παρ. 4 και 937 ΚΠολΔ, που ισχύουν κατά την ανακοπή κατά της εκτέλεσης, κίνδυνος σύγχυσης από την σύγχρονη εκδίκασή τους, οπότε και διατάσσεται, και αυτεπαγγέλτως, ο χωρισμός και η ανακοπή που ασκήθηκε αναρμόδια παραπέμπεται στο αρμόδιο δικαστήριο, ή στην προσήκουσα διαδικασία (ΕφΠειρ 371/ΜονΠρΘεσ 176/2016).