Ανακοπή ερημοδικίας. 

Σύμφωνα με τα άρθρα 501 επ. ΚΠολΔ, ανακοπή ερημοδικίας είναι το ένδικο βοήθημα που επιτρέπεται να ασκήσει αυτός που δικάσθηκε ερήμην, ή δεν κλητεύθηκε καθόλου, ή δεν κλητεύθηκε νόμιμα ή εμπρόθεσμα, ή αν συντρέχει λόγος ανώτερης βίας. 

Με την ανακοπή ερημοδικίας επιδιώκεται η από το ίδιο δικαστήριο εξαφάνιση της ερήμην εκδοθείσας απόφασης με σκοπό, είτε την ακύρωση της ερήμην διαδικασίας, είτε προς ανατροπή του μη ανταποκρινόμενου προς την ουσιαστική αλήθεια τεκμηρίου επί του οποίου στηρίχθηκε η προσβαλλομένη απόφαση. Το τεκμήριο αυτό συνίσταται στην σιωπηρά ομολογία περί του κατ ουσίαν βασίμου, ή του αβασίμου, της ιστορικής βάσης της αγωγής, ως και στο ότι ο ερήμην δικασθείς διάδικος δεν ανταποκρίθηκε στο βάρος που έφερε, να επικαλεσθεί, ή να αποκρούσει,  τα πραγματικά γεγονότα, που απετέλεσαν την ιστορική βάση της αγωγής.

Δικαίωμα ανακοπής ερημοδικίας έχουν ο ενάγων, ο εναγόμενος, ο εκκαλών, ο εφεσίβλητος, ή εκείνος που άσκησε κύρια παρέμβαση, εφ όσον δικάστηκαν ερήμην, οι καθολικοί διάδοχοί τους, καθώς και οι μετά την άσκηση της αγωγής ειδικοί διάδοχοί τους. 

Όποιος άσκησε πρόσθετη παρέμβαση και δεν έλαβε μέρος κανονικά στη δίκη, και όταν θεωρείται ομόδικος του διαδίκου υπέρ του οποίου άσκησε την παρέμβαση, δεν έχει δικαίωμα να ασκήσει ανακοπή, εκτός αν ανέλαβε τη δίκη. 

Όποιος άσκησε πρόσθετη παρέμβαση μπορεί να ασκήσει το δικαίωμα της ανακοπής του διαδίκου υπέρ του οποίου είχε παρέμβει. 

Η προθεσμία της ανακοπής, αν ο διάδικος που δικάστηκε ερήμην διαμένει στην Ελλάδα, είναι δεκαπέντε ημέρες και αρχίζει από την επίδοση της απόφασης.   Αν διαμένει στο εξωτερικό, ή έχει άγνωστη διαμονή, η προθεσμία της ανακοπής είναι εξήντα ημέρες και αρχίζει από την τελευταία δημοσίευση της περίληψης της έκθεσης για την επίδοση της απόφασης. 

Χρίστος Καραμπάγιας | Μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών